Je mag het best een afwijking noemen hoor, maar dan wel een onschadelijke: ik maak altijd foto's van wasgoed. Ik loop echt niet de hele tijd te speuren, helemaal niet, maar als ik wasgoed zie wapperen, maak ik een foto. Dat heeft al vaak leuke plaatjes opgeleverd.
Het leuke is dat de kunstenares waar ik het laatst over had, de Amerikaanse Lois Dodd, ook wasgoed schildert, wasgoed aan de lijn. Ik was dus eerst al verrast door haar andere werk en dit was voor mij natuurlijk extra verrassend. Hier zie je: Rood wasgoed en kippenhok, 1978.
Dodd had een periode die ze zelf haar waslijnperiode noemde. Ze raakte geïnspireerd door 'de prachtige rechthoeken, vaak mooi felrood. Want' zo zei ze 'Als je landschappen schildert raak je soms een beetje gefrustreerd omdat er helemaal niets roods is om te schilderen'.
Dit werk, 'Landschap met schaduwen van bomen', heeft een apart formaat.
Het is 2x zo hoog als breed. Haar landschappen (en mooier kan ik het niet zeggen), 'worden vaak onderbroken en opnieuw gekadreerd door wasgoed, door licht en reflectie.
Ik heb ze allemaal van dichtbij gefotografeerd, maar op de museummuur ziet het er toch wat anders uit.
Er wordt overigens een hele theorie opgehangen aan de waslijnschilderijen. Dat Dodd het dagelijkse verheft, daaardoor ruimte kreeg voor formeel onderzoek, dat geometrie en gebaar samen komen waar de plooien van de stof lijnen vormen en de waslijnen een stille choreografie over het beeld tekenen.
Tja, dan haak ik af.
Niet van de schilderijen, maar van de teksten.
De schilderijen van Lois Dodd... ik heb ervan genoten! En daarom nog eentje, uit 2010: Huis en wasgoed op een mistige dag:
21 opmerkingen:
Oh wat leuk! Ik heb ook wel eens wasgoed geschilderd. En ik ben het met je eens: die tekst is walgelijk.
Leuk! Hoeveel wasgoed zou er echt nog wapperen?
Tja, die teksten… 🙄 De schilderijen zijn geweldig en dat bijzondere formaat voegt echt toe.
Kitty
Wat ik nou zo leuk aan het schilderij met het witte laken vind, is de streep van een vliegtuig in de lucht. Ik ga er tenminste vanuit dat het dat is. Het geeft het schilderij echt iets van deze tijd.
Ik weet van appartementsgebouwen in de buurt, dat er geen wasgoed op de balkons gedroogd mag worden. Dat zou namelijk geen mooi zicht zijn. Echt flauwekul!
PS Betondorp, daar heeft Rob gewoond. Herkenbaar op het schilderij.
Dat ik dezelfde onschuldige afwijking heb, wist je vast wel. Wat een prachtige schilderijen, zeg. Ik denk dat ik heel snel naar het kunstmuseum in Den Haag wil.
Ik heb het ook, Leo zelfs. Zon heerlijk gezicht al die lappen aan de lijn. Gauw naar Den Haag.voor de mode en deze mooie schilderijen.
Wat leuk dat je hierover schrijft! Ik zocht namelijk net in mijn foto archief naar 'was' en kwam opvallend veel foto's tegen van wasgoed aan de lijn. Het is waar, wasgoed aan de lijn heeft een onverklaarbare aantrekkingskracht op mij en maak ik er een foto van. En toen kwam ik bij jou kijken en zie ik nog meer was. De tekst erbij is inderdaad vergezocht.
Wat bijzonder, dat wasgoed zo veel in musea te zien is leuk.
Het geeft me een nostalgisch gevoel, zo'n waslijn met was eraan. Ik wordt dan nieuwsgierig...
Ik heb dat ook. Ik hou van foto's of echte wapperende was aan de lijn maar geef toe dat t niet veel te zien is . Het geeft inderdaad een apart nostalgisch vredig gevoel vind ik. Heb van de week nog uit een flow paar blaadjes uitgescheurd met van die foto's erop. En dank je wel voor je kaar, ontving hem woensdag. Zo leuk.
Ik word ook blij van wapperend wasgoed, helemaal als het aan mijn eigen lijn hangt! Mijn dekbed en kussens hangen al buiten boven een laag sneeuw en straks komt er het beddengoed bij als het uitgedraaid is.
Wapperende was is nu zeldzaam. Daarom is jouw verzameling des te leuker.
Jongere mensen weten bijvoorbeeld vaak niet wat een wasmolen is.
Wat een interessante verzameling. Was is voor de meesten van ons heel alledaags en wapperen is er weinig bij met een droger. Maar dat dagelijkse terugkomende werk, dat is zichtbaar in de wapperende was. Niet je vuile was buiten hangen natuurlijk, moet wel smetteloos zijn.
Well, it was work rather. As kid that was my job and you never knew when the factory would cook plums - then you had to start all over! I hang the washing in the living room these days. But I try to see it as art now, thank you :-)
Leuk thema. Ik was weer even terug in mijn vroege jeugd. Een waslijn achter het huis en als de natte was werd opgehangen nadat het door de wringer was gehaald en uitgeklopt stak mijn moeder een lange stok met een spijker onder de lijn zodat de was meer wind ving. Ik zie ook weer wit wasgoed op het bleekveldje liggen. Ik raak op leeftijd ... niet erg hoor.
Mooie schilderijen van iets heel alledaags. Ik fotografeer ook vaak was, mijn man vindt dat wel een beetje een afwijking:)
...there is beauty in simple, every day things!
Wat leuk dat je Lois Dott hebt ontdekt, ik ga me eens in haar schilderkunst verdiepen.
Dankjewel Bettie, ook voor je kaartje en wat heb jij een mooi handschrift !
Wat leuk, al die wapperende was! Ik heb geen droger en gebruik 's zomers altijd een droogmolen, maar dat is toch anders dan was aan lange lijnen.
Wat een leuke schilderes. De uitleg is inderdaad een beetje té. Als de zon schijnt en het waait een beetje, gaat mijn was op het balkon aan een droogrek. Geen echte wapperende was, maar ik ben er blij mee dat het mag.
Een reactie posten