Gezichtjes

Tineke Dieks, zonder blog maar met een leuke nieuwsbrief, zag deze stoel op het fietspad staan en zag meteen een gezichtje! Hoe is het toch mogelijk hè. Ook dat die stoel daar staat trouwens.

Ilona stuurde me dit gezichtje, nog juist voor Halloween. Al een hele tijd geleden dus. Het is een drogerbal, met daarop een beetje wasparfum. Nou, ik vind dat-ie ver na Halloween, nu dus,  ook nog wel kan hoor. Spookjes zijn er altijd,  of juist niet.

En nog een keer Ilona: Zojuist tijdens het schillen van de aardappelen voor de stamppot andijvie, hij of zij lijkt te zeggen: 'Moet ik nu echt in dat koude water?'.

Bloglezer Ria stuurde ook een hele mooie:

En eergisteren kwam er een heel nieuwe Ferrara-zending. Ze zegt:

'Hierbij weer een aantal gezichtjes.

De aardappel en het blikje komen wel vaker aan de orde en zijn dus niet echt origineel meer.

Voor het gezichtje in de sneeuw moest ik haast maken, want de dooi was al aardig ingezet. 

Gisteren kocht ik enkelsokjes en dit is het karton waarop ze waren bevestigd.

De alikruik zit hoog in de topgevel van het geboortehuis van Trui Bosboom- Tousaint. Het was me nooit opgevallen en nu ineens wel'. 

De laatste opmerking van Ferrara, krijg ik heel vaak te horen en ervaar ik zelf ook wel eens: het is me nooit opgevallen en nu zag ik het ineens. Heel grappig. 

Andere gezichtjes zoals dat op de stoel, ja dat kan niet eerder opgevallen zijn, dat is onverwacht. Dat maakt het leuk.

Allemaal hartelijk dank mensen en blijf vooral speuren. En inzenden: bettievdgriend@hotmail.com

Blijf vooral ook kijken hier, want morgen plaats ik nog een gezichtjesaflevering. Ook weer een bijzondere!