Sense and Sensibility

 We gingen naar de film Sense and Sensibility.

Het was een voorpremiere. Dat betekent dat de film nog niet echt in premiere is gegaan in de Nederlandse filmhuizen en bioscopen. Het betekende ook dat er een inleiding werd gegeven op de film. En wel door degene die de programmering in onze cinema doet.  Leuk om te horen hoe dat dan gaat. 

Dat er een voorvertoning is voor die mensen, dat ze dan bepalen of ze de film in hun programma willen en zo ja hoe lang dan en wanneer. Dat er niets over verteld mag worden, dat dat in een contract is vastgelegd. Interessant. Ik heb daar gewoon nooit eerder over nagedacht

Enfin, nu we daar zaten mocht het wel en kregen we ook een en ander te horen over het boek waar de film op is gebaseerd en over de schrijfster daarvan: Jane Austen. 

Jane Austen(1775-1817) schreef zes boeken die heel erg bekend zijn geworden en vaak verfilmd.

Maar in haar tijd werd zo'n boek anoniem gepubliceerd, want een vrouw die een boek schreef... dat kon eigenlijk niet. 

En dus werd het een novel, written...

By A Lady

Dat boek heb ik nooit gelezen trouwens en eerdere films zag ik ook niet, maar de naam en de titel kende ik natuurlijk wel en op een of andere manier had ik toch ook aardig meegekregen waar de film over zou gaan. 

Uit de agenda van de Cinema neem ik even de korte samenvatting omdat ik eigenlijk niks van het verhaal wil vertellen.

Na een ingrijpende familiecrisis verliezen de zussen Elinor en Marianne Dashwood hun vertrouwde leven. Waar de bedachtzame Elinor haar emoties probeert te beheersen, volgt Marianne juist vol overgave haar hart. Tussen geld, status en roddels ontdekken ze wie werkelijk te vertrouwen is en wat liefde echt betekent.

Ik vond het een mooie, romantische film met prachtige beelden van Engeland  en prachtige hoofdrolspelers. 

Bovendien met een mooi einde, daar hou ik van. 

Maar... dat einde had voor mij echt een stuk eerder mogen komen. De film duurde 131 minuten en dat vond ik te lang. Dat ligt voor een groot deel aan mij, ik vind films vaak (te) lang duren. 

Desalniettemin: ik heb ervan genoten. Ik vond het wel echt een film voor vrouwen en dat vond mijn man ook. Er zaten twee of drie mannen in de zaal. De rest had dat dus kennelijk wel ingeschat.