Lekker lezen

Zomaar ineens ben ik begonnen enige structuur aan te brengen in mijn leesgedrag. Ik wil niet zo veel boeken meer kopen als ik soms deed. Ik wil wel recente boeken lezen. Uit de bibliotheek halen werkte niet. Dan had ik een mooi lijstje gemaakt en dan was er niet een van die boeken 'thuis'. Dus dan zocht en vond ik wat anders, maar raakte het lijstje vervolgens kwijt en vaak kwam het er dan niet meer van. Ik wist heus wel dat je boeken kunt reserveren, maar dat vond ik dan weer een hoop gedoe. Nu ben ik om, ik reserveer boeken waar ik iets over lees en die ik wil proberen. Een stuk of vijf tegelijk, ze komen niet tegelijk, dus dat werkt prima. Vijf boeken reserveren voor 2 euro vijftig. Dat is in mijn geval winst.

De boeken op de foto waren mijn eerste reserveringen. Twee ervan vond ik beslist niet goed. De Dinsdagvrouwen, daar had ik veel positiefs over gehoord. Maar ik vond het een uitgesproken onwaarschijnlijk verhaal, gebracht alsof het allemaal zou kunnen. Ik heb het niet uitgelezen. Wel even gekeken hoe het afliep, maar echt ik vond het niks.
Het tweede boek, Margot van Sophie Zijlstra, daarvan leek het thema interessant. De schrijfster vond Margot, de zus van Anne Frank, een vage  figuur in de geschiedenis. Ze wilde daar verandering in brengen door een roman te schrijven over Margot. Ze bestudeerde alles wat bekend is over Margot en bedacht vervolgens een verhaal. Margot roeide en werd uiteraard op een bepaald moment niet meer toegelaten op de club. Ze wil dan nog wel heel graag mee op het jaarlijkse uitstapje. Ook dit boek vond ik niet geweldig. Het idee dus wel, maar het viel toch wat tegen. En ik ergerde me aan de idioot lange zinnen.
Ha, maar dan het derde boek. Ik heb het nog niet uit, maar het is geweldig. Echt een ontdekking!!! En het vierde boek bevalt me minstens zo goed. Nog niet uit. Ik lees het ene boek boven en het andere boek beneden, haha. Maar ook deze week mocht ik twee dagen werken en er moest ook nog gehaakt worden.  Ik kom er op terug...

Prijs

In de zomer wordt hier altijd de badeendjesrace gehouden. Je koopt een lot, het nummer van dat lot wordt gekoppeld aan een badeendje en al die badeendjes worden op een mooie dag losgelaten in een gracht en vervolgens opgestuwd door brandspuiten. Tot de finish, in de volgende gracht.  De eendjes die het eerst over de finish gaan winnen voor degene met hún lotnummer een prijs. Het is altijd een superleuk gezicht en als je in de buurt van de finish zit, is het nog spannend ook. Dit jaar hadden we ook een paar loten (opbrengst voor een goed doel), maar jammer genoeg konden we niet bij de race zijn. En juist deze keer heeft een van onze eendjes gewonnen. Leuk leuk leuk!
Nu weet ik  heus wel dat men een gegeven paard niet in de bek moet kijken. Echt waar, maar van de gewonnen prijs: een voetverzorgingspakket worden we niet koud of warm. Het zijn 'travelstockings to prevent leg swelling and to prevent travel thrombosis'. We mochten de maat opgeven  en daarbij kwam nog een spray voor het een of ander. Heel lief van het bedrijf hoor, dat wel. Maar zooooo saai.
(Op mijn twaalfde won ik een rollade, toen begon het al dus. Ik zou zo graag eens iets echt leuks willen winnen, geen handdoeken, rollades of voetverzorgingspakketten)

Today

Doe maar: Believe in today. Want: your life is now. (Deze foto maakte ik in de IJ-hallen.)

Compliment

Met tegenzin ging ik vanmorgen hardlopen. Eerst had ik het vanuit mijn bed horen regenen en hoefde ik niet, maar ja, het klaarde op en werd prachtig, dat zag ik ook vanuit mijn bed. Dus moest ik van mezelf.  Met tegenzin. Op een sukkeldrafje.
Toen kwam mij een man tegemoet, met een hond. Werd ik nog chagrijniger van, want je weet nooit wat zo'n hond gaat doen. Maar deze baas had zijn hond gelukkig goed onder controle. Hij (leeftijd van mijn oudste zoon, jaar of dertig) stopte en zei: 'Ik neem mijn pet voor u af mevrouw!'. En dat deed hij, hij nam zijn pet af en maakte een buiging.
Zo leuk!!! Ik heb daarna superlekker gelopen. Echt waar!

Ongewoon

Els had gisteren een stukje over alternatief gebruik van bijv. een wafelijzer. Hier. Geen wafel erin, maar aardappelpuree. Ik vind dat soort dingen altijd leuk om te lezen of te zien. Ik houd ook erg van recycleblogs enzo. Maar zelf zou ik het niet doen. Dat wafelijzer dient voor wafels en niet voor puree.
Aansluitend was ik gisteren geschokt toen echtgenoot aan tafel vertelde dat de biefstuk die hij had gebakken gekocht was bij de Hema. Biefstuk... bij de Hema. Dat klopt gewoon niet. Ik bedoel ik koop mijn onderbroeken ook niet bij de slager.
Ik kreeg gelijk, de biefstuk was niet lekker. Laat de Hema zich  bij de rookworst en de onderbroeken houden en bij  heel veel meer leuke dingen, maar geen biefstuk!

Traag

Vandaag ben ik traag. Ik kon mijn bed niet uit, heb NIET hardgelopen, zit een beetje duf te doen en ben niet vooruit te branden. Zo traag als dikke stroop door een trechter. Ik heb deze week wel vier dagen gewerkt en drie avonden gecollecteerd (Alzheimerweek), dat wel. Maar dat kan toch eigenlijk deze sloomheid niet verklaren. Bah, word ik er ook nog sikkeneurig van...

Panpoen

Dit stond op de voorkant, en dit op de achterkant:

Dit is natuurlijk niet een recept van mezelf. Het is een heus stappenplan. Voor het maken van PANPOEN..., ja eh panpoen wat eigenlijk? Je snapt dat ik deze week aan het werk was. Op mijn school wordt nogal vaak gebruik gemaakt van een stappenplan voor het een of ander. Of van picto's. En wees eerlijk,  duidelijk is het wel. Ik vond het recept in de gang en weet dus niet precies waar het vandaan komt. Met de klas waar ik deze week inviel heb ik pompoenen uitgehold en uitgesneden als lampion of als lichtje voor Sint Maarten a.s. zondag. (Briefje aan mezelf: snoep kopen.)Maar niemand herkende het briefje. En dan een kilo suiker???? Het lijkt me niet bijzonder smakelijk. Je weet het niet, je weet het niet...



De donkere kamer van Damocles

De bedoeling van de tekst op deze boekenleggertjes ontgaat me. Wie dit leest is goed? Of slecht? Ik snap het echt niet.
Voor de actie Nederland Leest is dit jaar gekozen voor een van mijn favoriete boeken: De donkere kamer van Damocles van W.F. Hermans. Ik schrijf een c in Damocles, want in mijn uitgave (uit 1967) werd het met een c geschreven. In de uitgave die je nu gratis in de bibliotheek kunt krijgen is het Damokles geworden. En die boekenleggertjes krijg je er bij. Wat boek betreft kun je kiezen uit een rood of een groen exemplaar. Kiezen kan ik niet, dus ik heb ze maar alle twee meegenomen. Legaal hoor, we zijn allebei lid van de bibliotheek. En zo kan ik er toch mooi twee kinderen mee verblijden.
Zelf kreeg ik het boek na mijn eindexamen,  het was het eerste boek in mijn 'grotemensen' bibliotheek. Het tweede boek weet ik trouwens ook nog. Dat was 'Vrouw en vriend' van Anna Blaman. Dat kocht ik zelf en ik vond die twee boeken buitengewoon interessant staan naast alle kinderboeken.
Ik vond en vind De donkere kamer een mooi boek. Op de middelbare school moest ik een scriptie maken over een schrijver en dat werd W.F. Hermans. Voor die scriptie heb ik veel van Hermans gelezen. 'Moedwil en misverstand' o.a. en 'Nooit meer slapen'. En een boek waar ik helemaal niets van snapte. 'De God Denkbaar Denkbaar de God' was dat. Ook later heb ik Hermans altijd 'bijgehouden'. Een tijd geleden heb ik die scriptie nog eens helemaal doorgelezen en heb ik versteld gestaan over wat ik als 16-jarige allemaal dacht te weten en dus opschreef. De scriptie zag er wel prachtig uit, gebonden in zwart en getypt op m'n oude typemachine. Ik heb er ook een heel goed cijfer voor gekregen. Maar nu, terugkijkend, weet ik dat ik beslist veel te jong was voor het meeste Hermanswerk. Sowieso voor de meeste boeken die toen gelezen moesten worden.

Collecte Alzheimer Nederland

- Nee, ik geef niks aan de deur - U gelooft het niet, maar ik heb niets in huis - Misschien wilt u morgen nog wel even terugkomen - Ik heb al gegireerd - Ja, dat moet wel hè - Nee, dat doe ik niet, maar veel succes vanavond - Nou natuurlijk, Alzheimer is vreselijk - Ja en dan geef ik eigenlijk iets voor mezelf - Is hard nodig, goed van u - Uiteraard - Nee - Ja ik hoorde er net over op de radio - 't Is niet veel, maar alle beetjes helpen - Even aan mijn man vragen - 't Is een lijdensweg, mevrouw, ik heb het al twee keer meegemaakt - Alzheimer??? - Ik zit te eten, maar vooruit - Nee, ik zit te eten - Ik heb alleen groot geld - Vandaag niet - Echt wel - Natuurlijk - Nou en of en van harte - Wat is dat papa?

Love Jack Nicholson

Hier moet ik echt zo om lachen: