Gisteren heb ik wat verteld over de buitenkant van het museum Fenix in Rotterdam. IN het museum waren drie verschillende tentoonstellingen. Even voor de duidelijkheid, het museum gaat over migratie.
Op een afdeling is de tentoonstelling 'Alle richtingen'.
Met beelden, schilderijen, voorwerpen... kunst.
Migratie door de ogen van kunstenaars.
Weten waar we vandaan komen en weten waar we naar toe gaan.
Hiervan zou ik heel graag veel willen laten zien.
Maar niet nu want ik denk dat ik daar nog wel eens op terug kom en dan wat uitgebreider.
Hiernaast zie je alvast een mooi voorbeeld. De afschaffing van de slavernij in Frankrijk werd gevierd als een nationale overwinning en o.a. met anti-slavernijbeelden, vaak op nogal stereotype manieren.
Maar kennelijk wel inspirerend want deze buste wordt nu bijvoorbeeld getoond in een clip van Beyoncé.
Op een andere afdeling zijn heel veel koffers verzameld van over de hele wereld.
Het is een kofferdoolhof.
Sommige koffers hebben een geel label en via een audiotour krijg je, als je daar op richt, een verhaal te horen.
Wat voor koffer was het, was het voor een vakantie, was het een vluchteling, wat?
Ik luisterde naar een zo'n verhaal en besloot dat ik nog maar eens terug moet. Ik zat al bijna vol en veel tijd was er ook niet meer
Maar het allermooist vond ik (en dat was dus de derde afdeling) de fototentoonstelling The Family of Migrants.
Foto's uit de hele wereld en van alle tijden. De foto's gaan over vertrek, reis en aankomst.
Bekende foto's, totaal onbekende foto's en ik heb er voor gestaan, slikkend met een brok in mijn keel en knipperend tegen mijn tranen.
Ik hoop vooral dat heel veel middelbare scholen naar deze expo gaan kijken. Als ik de baas was op zo'n school zou ik het misschien wel verplichten.
Ik laat er een paar zien:
Ara Güler. Turkije, 1962. Aan de kades van de wijk Galata in Istanboel
.JPG)
Ik had wel bijna alle foto's willen laten zien hier. Maar deze liever niet:
15 opmerkingen:
Indrukwekkend
Er wordt zo vaak afgegeven op vluchtelingen (je laatste foto) en dan denk ik: je zou zelf maar in een gebied wonen waar oorlog is, waar je in angst leeft en je niet zeker bent of je er levend uitkomt... wat zou jij dan doen?
De tentoonstelling lijkt me erg indrukwekkend!
Geen museum dat je in één dag kunt doen lijkt me. Ik zou denk ik ook in tranen zijn bij de fototentoonstelling, je wiegje zal er maar staan…
Pff, hartverscheurend.
mogge Bertiebo
emigratie is van alle tijden
was er is er en zal er altijd zijn
fijn weekend groet
Wij vonden ook de fototentoonstelling het meest indrukwekkend en indringend. Daarna 'deden' we de koffers en toen was ik ook al verzadigd, temeer omdat het gebouw op zich ook veel aandacht verdient.
Wat een indrukwekkend museum. Eerst al die prachtige buitenkant en daarna de inhoud. Ik zal daar zelf niet gauw heengaan dus ben erg blij met jouw twee berichten.
Ik zag museum Flugt (vlucht) vorig jaar. Ik las het boek Het zout der aarde en ik vind het vreselijk dat sommige criminele of luie mensen zoveel verpesten voor die arme nensen die wij willen opvangen.
Ja, precies dat, Kitty. Je wiegje zal er maar staan of hebben gestaan. Het is ons niet gebeurd!
Dit museum zou ik graag willen bezoeken. Ik ben benieuwd naar de koffers en de foto's.
Oef, die foto's komen binnen....
Goedemorgen ,
Schrijnend om te zien .
Ik woon in Schagen en daar is een AZC .
Dagelijks zie ik vluchtelingen vanaf het station
naar hun nieuwe onderkomen lopen.
De kleine kinderen aan de hand. En juist dat
begroot me zo.
Elly , met groet uit Schagen.
Ben zelf ook immigrantenkind. Vanuit de Hugenoten. En ik denk als mensen hun stamboom gaan uitpluizen ze zich zullen verbazen over hun ´zuivere´ afkomst. Brrrrr....dat woord alleen al. Gaat op mijn lijst te bezoeken plekken.
Heel indrukwekkende foto's dat zet je toch aan het nadenken.
...throughout history, people have sought a better life for themselves and there families.
Een reactie posten