Fenix

 

Het lijkt wel of we een uniform hebben voor onze museumclub. Sowieso blauw en ik zal de volgende keer ook gewoon een spijkerbroek aan doen. 

Enfin, wat hadden we een prachtige dag. We moesten er een eind voor met de trein, maar we hadden iedere keer een coupé voor ons vieren, dus we zijn bijgepraat hoor!

En na de metro en de bus en een heel klein stukje lopen zagen we het museum waar we naar toe wilden al liggen: Fenix, het nieuwe museum over migratie in Rotterdam.

En daar tegenover Hotel NewYork. Dat zagen we ook liggen. Ja en toen zat het er dik in dat we eerst maar eens even zouden gaan lunchen daar. 

Maar daarna dan toch het museum. En van dat museum eerst over het gebouw

Feniks is een mythische vogel die verrijst uit de as. 

Hier stond vroeger een grote havenloods, die echter  door een brand werd verwoest. Het gebouw werd herbouwd, nu als twee gebouwen. Die verrezen dus als het ware uit de as en vandaar de naam. 

Het gebouw is werkelijk prachtig om te zien. Futuristisch. En de bijnaam De Tornado is ook wel duidelijk, toch?

Als je er in bent,  kun je,  langzaam meelopend op een dubbele gedraaide trap,  naar boven. Onderweg steeds kijkend, fotograferend, genietend.

(er zijn liften hoor, maar lopend zie je veel meer). 

Alles weerspiegelt en glimt, echt fantastisch. Op de foto hierboven zie je een stukje van mijn sjaal en de jas van een van ons. 

Nou en dan naar buiten om het fenomenale uitzicht te bewonderen.

Alleen voor het gebouw naar dit museum gaan, zou volkomen gerechtvaardigd zijn. En eigenlijk ook wel voldoende.

Maar ja, we gingen niet speciaal voor het gebouw, dus...wordt vervolgd.