De baas met zijn hond.

Een paar maanden geleden zei de dierenarts dat het waarschijnlijk niet verstandig was om onze lieve Mac nog mee te nemen, lopend naast de fiets. Voor zo'n oude hond zou dat toch wel bezwaarlijk kunnen zijn vond ze.  We hadden nog nooit enig probleem geconstateerd, maar de dierenarts zei dat Mac waarschijnlijk wil pleasen en dat vonden we wel geloofwaardig. Dus niet meer mee naast de fiets. Dat betekende veel minder beweging, want als we gewoon met hem wandelen is het vooral eindeloos snuffelen, ver komt hij niet meer. Maar gisteren, op het strand ging hij als vanouds lekker rennen, achter andere honden aan. Niet zo lang als vroeger, maar duidelijk met veel plezier.

De baas met zijn hond... Het was koud maar heerlijk in Egmond en ik vind het een foto waar ik bijna van moet huilen.

Waterlooplein

De prijzen zijn omhoog bij de NS. Per 1 januari kost een retourtje Amsterdam 9 euro en 20 cent. Met een kortingskaart. Dat vind ik nogal wat en dus heb ik bedacht dat ik bij een bezoekje aan Amsterdam maar zoveel mogelijk moet combineren. Die musea die ik vorige week allemaal bezocht en waar ik wat over blogde? Die bezocht ik allemaal op één dag, eigenlijk een halve dag. Ik ging alleen deze keer en dat is iets minder gezellig natuurlijk, maar het schiet wel lekker op. Je kunt veel doen dan. Dus ook nog het Waterlooplein aangedaan die dag en de Bijenkorf. Deze kopjes kocht ik voor één euro op het Waterlooplein. Niet mijn favoriete rommelmarkt, daarvoor staan er teveel kramen met 'nieuw' spul. Maar er zijn toch altijd wel twee of drie kramen waar ik van alles vind. Tja en in het kader van combineren...

Ik heb zelfs nog even in een kraam gestaan waar ik tussen de kaarten stond te snuffelen. De koopman vroeg me vriendelijk om even op te letten, want 'ik hou het niet meer, mevrouw!' Het was ook hartstikke koud, dus ik begreep hem volkomen. Wat mij betreft was hij een uur weggebleven. Ik zou zijn handel wel verkocht hebben hoor. Maar er kwam geen enkele klant, jammer genoeg!

Stuur een Foto: Grijs

Grijs, is deze week het thema bij Stuur een Foto. Vanwege de grijze, grauwe januarimaand. Maar grijs is lang niet altijd grauw. Deze twee zwervertjes zijn mooi grijs vind ik. (En superlief!)
En mocht je geen hekel aan grijs hebben, ga dan maar even kijken bij Stuur een Foto: klik.

Vincent van Gogh met een 3D-bril

Het is weer een en al tentoonstelling hier, zoals jullie zien. Eerst ging ik naar Diane Arbus in het Foam. Daar om de hoek is het Stadsarchief van Amsterdam. Dat is alleen al vanwege het gebouw telkens weer de moeite van een bezoekje waard. Bovendien is er vaak een aardige tentoonstelling. Gewoon leuk om even te snuffelen.
Daarna ging ik dus naar het Joods Historisch Museum en ik eindigde de dag in de Beurs van Berlage waar Vincent van Gogh in 3D te zien is. Dat was nog een dure tentoonstelling ook (14 euro) en ik vond er helemaal niks aan. Maar dan ook niks. Het was al kwart over vier toen ik binnenkwam, dus ik vroeg aan de portier of ik alles zou kunnen zien voor sluitingstijd. Hij dacht dat ik ongeveer een uur nodig zou hebben, maar ik stond binnen een half uur buiten. Bij binnenkomst kreeg ik een 3D-brilletje op en daarmee kon ik in gele cabines telkens een bepaald schilderij in 3D zien. Dus dan zag je bijvoorbeeld de bloeiende amandelbloesem naar voren komen en een beetje wiebelen in de wind. En er kwamen kraaien op je afgevlogen bij een schilderij van een maaiveld. Dat soort gedoe! Het lijkt me leuk voor kinderen die niet zo heel graag naar een museum willen. Hun interesse zou misschien gewekt kunnen worden. Maar voor mij voegde het niets toe. Vincent van Gogh is prachtig zoals het is, daar hoeft niks bij! En zeker geen wiebelende bloesemtakken of golvende bloemenvelden.

En over Vincent van Gogh gesproken, dit vind ik dan wel weer bijzonder: klik

Sal Meijer

Maar dat was nog niet alles daar in het Joods Historisch. Er was ook nog een tentoonstelling van het werk van Sal Meijer. Hij is bekend om zijn Amsterdamse schilderijen en koos de bekende Amsterdamse puntjes uit, zoals hij zelf zei.  Sal Meijer was gek op katten en er zijn ook een heleboel kattenschilderijen te bewonderen.

Ik vond de Amsterdamse schilderijen het allerleukst. Het lijkt een beetje op werk van naieve kunstenaars, daar houd ik ook van, dus dat kwam goed uit. Ik heb geprobeerd om de plaatsen te herkennen die Sal Meijer (1877 - 1965) schilderde; soms lukte dat ook denk ik. Maar lang niet altijd. Zo goed ken ik Amsterdam dus blijkbaar nog niet. En ik heb natuurlijk ook geen schildersoog. In ieder geval is het een leuke tentoonstelling, niet spectaculair, maar gewoon leuk.

Skyfall

James Bond... Er zijn drieentwintig James Bondfilms en ik heb er twee gezien. De eerste en de laatste. De eerste was Dr. No. Ik was dertien of veertien en volgens mij was ik met school in Amsterdam. Ik was weinig gewend op filmgebied (we hadden ook nog geen televisie) en ik was diep onder de indruk. Veel weet ik er niet meer van, alleen dat er een giftige, dodelijke spin over de arm van James Bond (toen nog Sean Connery) kroop. Heel eng!
Al die jaren tussen toen en nu heb ik geen enkele behoefte gehad aan meer James Bond. Maar gisteren gingen we zomaar naar Skyfall, op zaterdagmiddag. Waarom weet ik niet. Ja, ik vind Daniel Craig erg leuk, dat wel. En Judy Dench ook. Het is ook erg engels.  Hoe dan ook,  ik vond het geweldig. Heb me geen seconde verveeld en vol spanning meegeleefd met James en M. Die spectaculaire achtervolging aan het begin... Wow, hoe doen ze dat toch allemaal. Hoe máken ze het? Enfin,  al met al  ben ik toch verbaasd over mezelf!

Lekker joods

Mosje klaagt constant dat de kip van zijn vrouw lang niet zo goed smaakt als die van zijn moeder. Op een dag is zijn vrouw het helemaal zat en zet hem een aangebrande en zwartgeblakerde kip voor. 'Eindelijk', roept hij verrukt, 'eindelijk smaakt de kip zoals hij smaken moet'.

In het Joods Historisch Museum  in Amsterdam is een aardige tentoonstelling over de joodse eetcultuur. Het gaat over kippensoep (kibbesoeb), kugel met peren, Amsterdams zuur, Surinaamse pom, matzes, gemberbolussen, spijswetten. Een oeroude wereldkeuken, waar je echt trek van krijgt. Een kopje thee na afloop is dus zeer terecht en HOERA, er was weer boterkoek in het museumcafé. En net zo lekker als vroeger!!!!!!

Roodkapje (26)

Roodkapje 26, ze is iets anders dan de andere kapjes, zoals je ziet. Ze laat zich echt niet opeten door zo'n wolf, wat denk je wel. Deze kaart kreeg ik van oudste en zijn vriendin. En ze dachten dat ik hem niet zou laten zien. Natuurlijk wel.

Taal

Toen we in september op kamp mee waren, kregen we een cadeautje. Echtgenoot het boek Hypnose van Lars Keppler en ik de taalkalender. Of andersom, maar dat maakt niet uit, we hebben allebei van allebei genoten. Dwz. het boek is uit natuurlijk en van de kalender had  ik al een en ander bekeken, want geduld is nou eenmaal een slecht ontwikkelde eigenschap bij mij. Maar nu mag er dus echt iedere dag een blaadje af. Gisteren stond er dit:
Heeft het Nederlands meer of minder dan twintig synoniemen voor het zelfstandig naamwoord fout?
Het antwoord op de achterkant van het blaadje is: meer dan twintig. Kijk maar: abuis, afwijking, defect, erratum, euvel, feil, gebrek, gebrekkigheid, imperfectie, kemel, lapsus, mankement, ongerechtigheid, onjuistheid, onvolkomenheid, onvolmaaktheid, schuiver, tekortkoming, vergissing, manco, mankement, ondeugd.
En dan nog een link erbij: www.synoniemen.net.
Leuk!

Diane Arbus

Deze foto van de Amerikaanse fotografe Diane Arbus zal bij menigeen bekend zijn. Zelf zag ik de foto voor het eerst toen ik op zoek was naar een plaatje voor een Atc. (Kan je zien hoe nuttig het maken van Atc's is, haha) Ik was ook meteen onder de indruk en ben gaan zoeken naar de maakster. Diane Arbus dus.
Op dit moment is er in het fotomuseum van Amsterdam, FOAM, een tentoonstelling van het werk van Diane Arbus. Meer dan 200 foto's zijn daar te bewonderen. En bewonderen deed ik zeker gisteren!

Diane Arbus (1923-1971) fotografeerde bijzondere mensen. Afwijkende mensen. Afwijkend van gedrag en van uiterlijk. En dat in de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw. Altijd in zwart - wit.

Een jongetje in Central Park met een handgranaat. Travestieten, mensen in een nudistenkamp, kermisartiesten, mensen met Down. Echtparen, bijzondere mensen.

Ik heb bijna ademloos rondgelopen op de tentoonstelling. Prachtig, prachtig! Als je in de buurt bent... a.s. zondag is de laatste dag.