donderdag 25 januari 2018

Zelf doen

De handigste persoon die ik ken, ben ik niet. Bij lange na niet.
Ik snap apparaten nooit en als ik dénk dat ik het snap, gaat er toch nog vaak iets mis. Het is ook een soort selffulfilling prophecy hoor, maar doe daar maar eens wat aan.
Voorbeeldje: in het ziekenhuis was een kluisje op de kamer van mijn man en ons werd dringend aangeraden daar gebruik van te maken. (Dat is trouwens ook wel erg, zelfs in een ziekenhuis wordt er gejat, blijkbaar).
Maar goed, Frits koos een code en stopte zijn portemonnee in het kluisje. Er was een zeer duidelijke stap-voor-stap gebruiksaanwijzing.
Frits sloot het kluisje en opende het. Perfect.
Toen moest ik het doen, want hij zou het later op de dag niet zelf meer kunnen. Ik deed precies wat er stond en het ging prima.
Maar toen het 's avonds echt moest, kreeg ik het kluisje niet open. Absoluut niet. Helemaal niet. Echt niet.
Dochter was er bij, maar haar lukte het ook niet. Dat was logisch, ik had het al verpest natuurlijk.
Moest het nachthoofd er aan te pas komen. Zij is de enige op de afdeling die nog een andere code heeft om het kluisje toch te openen. Het lukte haar, maar hoe gênant!!!  En dat is dus maar één dingetje hè.

Toen we thuis waren ging ik een paar boodschappen doen. In de dichtstbijzijnde supermarkt, waar ik anders bijna nooit kom.
Die supermarkt is pas geheel uitgebreid en opgeknapt en erg mooi geworden.
Maar... je moet je brood er zelf snijden. In het blinkende apparaat dat je hiernaast ziet.
Ik las de gebruiksaanwijzing en dacht het te begrijpen.
Er was niemand, dus ik kon niet even de kunst afkijken.
Toen ben ik toch maar ergens anders brood gaan halen.
De volgende dag deed ik weer boodschappen. Het brood zag er lekker uit en ineens dacht ik: 'Wat een flauwekul, ik ben een redelijk hoog opgeleid iemand, ik kan lezen, ik ben nog niet aan het dementeren, dat moet toch lukken. Iedereen kan het. Anders zetten ze zo'n ding niet neer. Hup, schiet op!'

Het ging goed. Nou ja, het ging bijna goed. Het brood werd perfect gesneden, maar toen ik de zak er om moest doen, scheurde die. En viel het gesneden brood enigszins uit elkaar. ging de zak er helemaal niet meer om. Tja...

ps: Ik vind het toch een geslaagde vinding. Vooral omdat je kunt kiezen hoe je het brood gesneden wilt hebben. Dun, gewoon of dik. Ik koos dun en dat zijn echt hele mooie dunne sneetjes. Lekker. Volgende keer maar eens dik proberen!

20 opmerkingen:

  1. Mooi toch, bijna helemaal goed gegaan... Volgende keer gaat het perfect.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hahaha!!! Er staan nog wel plaatjes bij zie ik!
    Maar heel herkenbaar hoor, apparaten en gebruiksaanwijzingen, ik snap er meestal niks van.
    Ook van computers etc. niet, en dat is best lastig in deze moderne tijd.
    Groetjes,
    Floor

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat leuk dat je zelf kunt snijden. Dat gaat bij jou zeker lukken. Maar hoe moet dat met ouderen of mensen met een beperking? Of ligt er ook nog kant en klaar gesneden brood?

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik herken dat wel. Als ik iets niet gedaan krijg,voel ik gewoon de blokkade komen.Dan wil het helemaal niet meer.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Zo'n snijapparaat ken ik uit de supeers i Duitsland. Zou ik hier ook graag willen. Maar die zakken gaat niet a!tijd goed. B!ijven oefenen :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. En had je nou ook nog gebruik gemaakt van zo'n scanapparaat?

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Nog even en je had Frits ook eigenhandig moeten opereren. Wat een onzin, zeg, met dat brood. Zit er weer een mevrouw die dat vroeger deed met een uitkering op de bank. Als ik dun gesneden wil, dan zeg ik dat gewoon tegen onze broodmevrouw en dat regelt ze dan keurig. Zij blij en ik ook blij. Het zijn allemaal verkapte besparingen waardoor mensen werkeloos raken.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik kon het vroeger niet hebben als ik een apparaat in huis niet begreep, ik MOEST het weten. Dat is alweer een tijdje geleden want ik begrijp geen een apparaat nog. Ik merk dat mijn lief daar ook meer problemen mee heeft maar die zou het nooit toegeven.
    Gelukkig begrijp ik mijn gewone ouderwetse koffiezetapparaat.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. hihi..ik zit helemaal mee te lachen van herkenning!!! Echt...dat zou zomaar mijn verhaal kunnen zijn! ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Mijn man snapt niet dat ik, pienter als ik - nog - ben, ab-so-luut niet kan omgaan met de televisie. Krijg dat ding amper aan en uit. Heb sowieso niks met techniek. Desinteresse denk ik.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ik ben ook zo'n truttebel. In Frankrijk bij de supermarkt stond zo'n broodsnijmachine maar ik heb mooi twee klanten voor laten gaan om de kunst af te kijken. Dan ben ik daarna wel heel trots dat het me gelukt is, haha.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Oh wat een "feest" van herkenning. Ik ben nog niet aan de zelfscan begonnen, heeft ook te maken met wat Wieneke zegt.
    Gisteren gelazer met de laptop, mijn eigen helpdesk verhelpt dat keurig, zo fijn. Nadat hij een verse visruscanner had geplaatst moest ik vanmorgen opnieuw codes invoeren, nou mooi niet dus. Na de derde poging liet ik een niet te herhalen woord horen, waarna de helpdesk achter me kwam staan. 'Laat eens zien wat je doet' en voor de vierde keer toets ik de hele handel in en wat denk je, alleen zijn aanwezigheid is genoeg om de boel op gang te schoppen. Frustrerend.
    Zegt ie ook nog: 'Je zal wel iets verkeerd hebben gedaan.' 'Tuurlijk, schat'

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Ohhh wat herkenbaar Bertie! Ik heb ook altijd ruzie met allerlei apparaten en uitvindingen die vast heel logisch zouden moeten zijn maar waarvan ik het gewoon niet zíe! Ooit eens geprobeerd te betalen in een parkeergarage in Rotterdam, daar stond een of ander supersonisch betaalapparaat.. Hij was zo ingewikkeld dat ik mijn pinpas in de verkeerde gleuf wist te stoppen! Met een zakmes hebben we hem er uiteindelijk weer uitgekregen, tot grote ergernis van m'n man!

    BeantwoordenVerwijderen
  14. :-)
    niet opgeven hoor Bertie, gewoon doorgaan met proberen, dan gaat het vast een keer lukken dat wat je wilt :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Herkenbaar. Goed dat het je toch gelukt is om lekker gesneden brood mee naar huis te nemen.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Wat handig dat ze dat aanbieden. Op zaterdag eten we hier altijd dikke plakken zelfgesneden brood. Heerlijk!

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Maar je hebt mooi wél het brood gesneden (-:

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Hier in Belgie staan ze al jaren, vooral in de aldi en lidl is voorgesneden brood, bij de anderen moet jet zelf doen. Alleen maar dun, stukken dinner dan ik (alweer 11 jaar geleden) gewend was uit NL. Moest er toen erg aan wennen maar wil nu niet anders meer. En aan die zakken, kwestie van handigheid krijgen door het vaker te doen

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Ik kan ook vreselijk onhandig zijn. laatst kwam ik er bij de wasstraat niet meer uit, ben ik helemaal de eenrichtingsweg uit teruggereden, pfff haha.

    BeantwoordenVerwijderen