Een schooljaar lang heb ik in Oostvoorne gewerkt en gewoond. Ik had er best langer willen blijven, maar de burgemeester persoonlijk had mij bij mijn sollicitatie een huisje aangeboden. Na een jaar zou ik dat krijgen. Maar toen ik, na bijna een jaar, eens voorzichtig ging informeren, was er geen sprake van en ik had geen zin om langer 'op kamers' te wonen. Dat werd ruzie met die burgemeester en ik nam meteen ontslag, al maakte ik het schooljaar wel af natuurlijk. Ik was al teruggevraagd op mijn eerste school in Terneuzen en dat vond ik ook fijn. Ik kreeg er een mooie flat bij.
Kijk, hierboven zie je de school in Oostvoorne. Het mooie dorp op Voorne-Putten.
De foto maakte ik vorige week. We waren we op weg naar Zeeland en kregen zin in koffie ter hoogte zo'n beetje van Oostvoorne. Dus wilden we daar koffie drinken. Alles dicht!
Zodoende liepen we maar even langs mijn oude school daar. Aan de buitenkant niks veranderd. En oh wat lag en ligt die school daar prachtig. Ze hebben de naam Mildenburgschool dan ook inmiddels maar veranderd in 'De bosrand'.
De school was 'in bedrijf', maar ik gluurde toch even door het raam van de voordeur. Ook hier niks veranderd. De huidige directeur kwam even kijken en toen ik vertelde dat ik er had gewerkt werden we binnen gevraagd om even rond te kijken. Zo leuk en wat kwamen er een herinneringen boven.
Die vloer, de tegeltjes aan de wand... bijzonder ook dat ze het zo gelaten hebben. Alleen die luizentassen, die waren er niet in mijn tijd.
Het lokaal was mijn lokaal. Ik weet het nog precies. Ook heel veel namen van kinderen schoten me weer te binnen toen de directeur er naar vroeg. Het is inmiddels vijftig jaar geleden.
Nog een foto: van het kamertje. Het beruchte kamertje.
Toen hadden we nog geen directeur, maar een hoofd der school. En die was streng voor ons jeugdige leerkrachten.
We waren met z'n tweeën nieuw dat jaar. Het was mijn tweede jaar als juf en Joke mijn collega beleefde haar eerste jaar. We hebben zo veel lol gehad.
Enfin in dat kamertje werden we regelmatig op het matje geroepen. 'Júffrouw v. d. Griend', zei het hoofd dan. Júffrouw, met heel veel nadruk. Of/en Júffrouw F. ...
Dan wisten we het al, dan werden we ernstig onderhouden over het een of ander. Waar we ons trouwens niet al te veel van aan trokken. We stuurden briefjes naar elkaar en lieten die door een kind bezorgen in de klas van de collega, als er weer iets was voorgevallen.
Maar al met al was het een mooi jaar. We gingen paardrijden, werden lid van een koor, woonden allebei op kamers, gingen naar Rockanje of naar het strand of naar Zuidplein in Rotterdam en ik had een heel makkelijke klas. Ik kwam uit een klas van 45 kinderen, combi klas vier en vijf en hier had ik de derde klas met slechts zo'n vijfentwintig kinderen. Dat scheelde. En de andere collega's waren allemaal ouder en wijzer, maar hartstikke leuk.
Echt leuk was dit en totaal verrassend!
PS: Naar aanleiding van een opmerking van Miriam, laat ik nog even het ontwerp van de school zien. Uit 1951, van Leendert de Man. Ik vond en vind hem prachtig!