London: Het was best moeilijk om het geheel goed op de foto te krijgen. Daarom maar in stukken. Eerst zag ik dit:
En toen een beetje dichterbij:
Vervolgens zag ik een bord en daarop stond:
Mohammed Ali: 'Matir Tan': The Land is Calling.
Dat zei me nog niet zo veel, behalve dat Mohammed Ali de kunstenaar is. Maar welk land dan roept (of naar welk land hier verlangd wordt), dat zag ik nog niet.
Inmiddels is het wel duidelijk. Het gaat over Bangladesh' immigranten in London. Mensen die nog steeds nauwe banden hebben met het moederland. Terwijl ze al tientallen jaren in London zijn blijft het land roepen.
De maker van dit werk is zelf een tweede generatie Bangladesher.
Dit kunstwerk is gemaakt in 2022 en toen was het vijftig jaar geleden dat Bangladesh onafhankelijk werd.
Ik weet er te weinig van, maar dit is ook zo'n land met een enorme geschiedenis. Zeer dicht bevolkt, kolonie van Engeland tot 1946, Pakistan, oorlogen, natuurrampen...
Ik zag dit werk in 2024, en hoe het er nu bij staat kan ik niet zeggen. Misschien is het er niet eens meer. Het droevig lot van prachtig werk, soms. Maar misschien is het helemaal niet droevig. En misschien is het er ook nog wél.
23 opmerkingen:
Dat is het leven van een mural. Vaak een tijdelijk bestaan, maar leeft voort in foto's en gedachten.
mogge Bertiebo
dat is zeker een mooie
geniet de dag
Het is prachtig en de quote ontroert me. Ik denk dat veel immigranten zich toch ontheemd voelen.
Een prachtig kunstwerk, jammer als zoiets verdwijnt
Immigranten, ook tweede en derde generatie, blijven toch hun land van oorsprong in het hart houden. Prachtige mural.
Prachtig met zo'n verhaal erin.
Bangladesh werd in 1971 onafhankelijk. Weet dit omdat ik zussen en broer heb uit dit land. Kan me voorstellen dat je als vluchteling of immigrant terugverlangt naar ergens waar je op je plek bent. Mooie mural.
Mooie muurschildering.
original yet classic murals
Gave mural, Bertibo...
Jij ziet echt alles, ook de details.
Mooi!
inderdaad erg ontroerende mural v Bangaladesh en moest meteen denken aan het nummer dat George Harrison schreef voor de Bengalezen: “Bangaladesh”, ook zo prachtig!
...England's colonial past made a mess of a number of countries!
Closer is the motto these days!
Mooie muurschildering met een maar ook droevig verhaal. Ik vraag me vaak af of al die mensen die hun geluk in een ander land zochten ook gelukkig zijn geworden. Soms vast wel, maar heimwee kan echt pijn doen.
So many murals — but I’m having trouble finding any that are new to me. Our town just doesn’t support as much street art as other places.
A great mural Bertie, hope it's still around. Thanks for participating in Monday Murals.
Wat een bijzonder werk... Ik snap dat het moeilijk te fotograferen was, maar we krijgen toch een goede indruk hoor!
Very poignant. Everyone who leaves, or is forced to leave, their homeland always misses it, even if their new country is safer or has more opportunity.
Mooi is het zeker, knap werk.
Heel bijzonder. Mijn eerste blik zei Vietnam.
Denk dat je geboorteland nooit uit je hart gaat, er zal altijd wel een stukje heimwee aanwezig blijven ongeacht hoelang je er al weg bent en het werkt zelfs nog door in latere generaties. Dat laatste is voor mij eigenlijk niet goed te begrijpen.
So beautiful mural work, great to read your post.
Bangladesh is voor mij het land met de eeuwige overstromingen. Maar wat je zegt; een land met historie
Een reactie posten