Een nieuw Roodkapje en nog meer bijzonder mooie kaarten

Tsjonge, dat was lang geleden zeg. Maar zomaaar ineens een geheel nieuw Roodkapje. Een grappige kaart uit Den Haag:

Roodkapje laat zich niet meer pakken vandaag de dag en gaat tekeer tegen de wolf. 

Heel goed, Roodkapje! 

En ook de tekst op de achterkant liegt er niet om. Roodkappennou! Roodkapnâh!

Kijk d'r nou stoer staan daar! En die wolf, je zou bijna medelijden met hem krijgen. Bijna hè. 

Er stond niet echt een afzender op de kaart. Maar ik weet het toch wel. Superlief, dank! 

(En dit was als ik het goed heb, nr 343. Ja echt, 343!)

Toen kwam deze kaart en ik vind hem zo mooi! Het is alleen al zo leuk om een brief te krijgen en dat was het hoor,  een echte, best lange brief. Wanneer gebeurt dat nou nog? De afzendster was Ferrara en de kaart was gemaakt door Janny.  De kaart is er een om in te lijsten en dat ga ik ook echt doen.

En toen kreeg ik nog zo'n mooie kaart. Een echte Janny en deze keer nota bene van Janny zelf. 

'Zomaar een gevlochten kaartje', schreef ze er op, 'geen kunst hoor'.

Nou, daar denk ik toch echt heel anders over!!!!!

De laatste twee kaarten kwamen niet per post, maar wel in de brievenbus. Ze komen van Marion

Dat zit zo. Wij doen af en toe met B&M een uitstapje. En daartoe sparen wij. Iedere maand stipt komt er een leuke kaart in de bus met in de envelop het afgesproken bedrag. Ik stort het geld op een gezamenlijke rekening, aangevuld met ons bedrag natuurlijk en tijdens de uitstap betalen we er alles van. 

Dit waren de laatste twee kaarten. Ik vond ze hartstikke grappig, allebei. Marion kocht ze op een kunstmarkt. 

Ze gaan niet in een lijstje, maar ze staan wel goed in het zicht en iedere keer moet ik er weer even om lachen. Ze komen van It's a Yolt

Een nog moderner Roodkapje

Een tijd geleden alweer kreeg ik nóg een Roodkapjeboek. Ik was al aan een blogje begonnen, maar maakte het niet af. Te druk, te veel, maar ook heel moeilijk op de foto te zetten vanwege dubbele bladzijdes. 

Het is een superleuk boekje, deze tekeningen zijn totaal anders dan in het vorige boek, maar net zo leuk. En het verhaal is een klein beetje omgegooid.  

'Een sterk staaltje girlpower', staat op de achterkant.

De tekst is geweldig: 

Roodkapje gaat zoals het hoort op weg naar grootmoeders huisje. Ze komt een wolf tegen. 

'Waar ga je naartoe', gromt de wolf. 

En dat hadden sommige kleine meisjes heel eng gevonden, maar dit kleine meisje niet. 

'Naar mijn grootmoeder', antwoordde Roodkapje. 'Ze voelt zich niet zo lekker'.

 'Is dat zo?', zei de wolf en hij bedacht een plannetje. 

Hij komt aan bij het  huisje van grootmoeder. 

Dat was niet zo leuk voor grootmoeder.

Hij zette grootmoeders bril op, trok haar reserve-nachthemd aan, en klom in haar bed. En daar wachtte hij. 

Daar komt Roodkapje. 

Ze zag dat de deur al openstond.  Ze gluurde door het raam naar binnen. Maar grootmoeder zag ze daar niet. 

Wel zag ze een slecht verklede wolf die in grootmoeders bed lag te wachten. 

En dat  hadden sommige kleine meisjes heel eng gevonden. Maar dit kleine meisje niet. 

Ze bedacht een plannetje en ging naar binnen.

'Dag grootmoeder,' zei Roodkapje, want hoewel ze hem dondersgoed doorhad, speelde ze het spelletje van de wolf mee. 

Volgt het verhaal van de grote oren, ogen en tanden. 

'Grootmoeder wat heb je grote TANDEN!'

'Klopt mijn kind',  zei de wolf. 'Dan kan ik je beter...'

En de wolf sprong naar voren

En dat hadden sommige kleine meisjes heel eng gevonden. Maar dit kleine meisje niet...

Dat was niet zo leuk voor de wolf.

Twee totaal verschillende uitvoeringen van een boek dat al in begin 19e eeuw werd geschreven door de gebroeders Grimm. Het verhaal schijnt trouwens nog veel ouder te zijn. 

Ondertussen kocht ik zelf nog een oude, Nederlandse Roodkapjekaart. Nr. 339. Ik laat hem hier meteen maar zien, omdat die zo ontzettend verschillend is van Roodkapje in het boek. Dat maakt het zo leuk!

En dan kreeg ik op mijn verjaardag ook nog Roodkapje nr. 340. Een Franse verjaardagskaart. Die glittert een beetje en maakte mijn verjaardag erg Joyeux.

Een modern Roodkapje

Zomaar,  geheel onverwacht,  kreeg ik een superleuk Roodkapjeboek. 

We waren op de verjaardag van onze schoondochter en haar ouders waren er ook. 

Zij gaan altijd op vakantie naar Kroatië en daar kochten ze dit boek. Voor mij! 

Eigenlijk hadden ze een kaart willen kopen voor mijn verzameling, maar die vonden ze niet. 

En toen werd het dit mooie cadeau. 

Het was mooi ingepakt en op het papier zat deze sticker.

Er staat: Ik breng je vreugde en geluk.  

Zo makkelijk dat je dat zo eventjes kunt opzoeken hè.

Nou en dat van die vreugde en dat geluk, dat was de zuivere waarheid. Ik was oprecht verheugd en erg gelukkig met het boek. Kijk maar eens even hoe leuk:

En zo komt het dat ik het hele boek nu zit te vertalen. Want Kroatisch is zo'n taal die je geleerd moet hebben om te kunnen snappen. 

Ja, Crvenkapice, dat snapte ik en Dobar dan ook, maar daar bleef het bij.  Niet dat ik het verhaal niet snapte zonder te vertalen, maar ik vind het leuk om te kijken wat Google translate er van zegt. Dit:

Goedendag, Roodkapje - het is mooi je te begroeten wolf zei hij goedendag wolf antwoordde ze waar ga je zo vroeg heen ik ga naar mijn grootmoeder

Nog een bladzijde:

Het is echt een modern en knap getekend Roodkapjeverhaal. Maar gelukkig loopt het goed af, precies zoals de gebroeders Grimm dat hadden bedoeld. (Niet voor de wolf natuurlijk).

Janny en Wim, heel erg bedankt. Ik heb het nog eens helemaal doorgenomen. Superleuk!

Roodkapje

'Hoe zit het toch met je Roodkapjes?',  werd me laatst gevraagd. 

'Heb je er geen zin meer in, heb je alle kaarten die er zijn  al in je verzameling? '

Het antwoord is dat ik er nog steeds zin in heb. En dat er nog steeds nieuwe kaarten opduiken. 

Soms zijn er gewoon mensen die er eentje voor me maken. Conny bijvoorbeeld en Mieke.

Soms wordt er eentje gestuurd, zomaar:

Af en toe zoek ik actief op Marktplaats en in sommige webwinkels die hun waarde hebben bewezen

En al met al was de laatste voor deze ronde al nummer 336! Ja, echt driehonderdzesendertig!

Voortaan zal ik weer  regelmatiger wat laten zien

Roodkapje

 

Een hele mooie kaart kreeg ik van Carolien. Ook zij 'spaart' Roodkapjekaarten. 

Als ik er eentje krijg die ik al heb, gaat die naar Carolien en dat was nu het geval.

Carolien had  niet een dubbele om terug te sturen en dat hoefde ook echt helemaal niet hè. 

Maar zij vond van wel en ontwierp deze zelf. 

Geweldig leuk natuurlijk. Het werd nummer 330 in mijn verzameling. 

En gisteren kreeg ik een prachtig Roodkapje. Zittend,  en zo te zien in volledige harmonie,  op haar wolf.

Mieke was in Frankrijk, zag deze kaart en wist dat ze hem moest kopen. Deze  'loup à chaussettes!!!'

Voor mij. Superlief ook weer. Het werd Roodkapje 331.

Iedere keer denk ik weer dat het de laatste Roodkapjes zullen zijn en iedere keer ben ik weer verrast als er toch weer nieuwe komen. 

Dankjulliewel, Mieke en Carolien. Ik ben er hartstikke blij mee.

Daar is Roodkapje weer eens...

Nog steeds niet klaar met Italia. En ook niet met de feestelijkheden rond onze verjaardagen en ons 45-jarig huwelijk. 

Maar ik geef even voorrang aan twee Roodkapje-kaarten die ik kreeg voor mijn verjaardag. 

Ik was blij met iedere kaart die ik kreeg. Ik hou van kaarten (krijgen en versturen);  ik kreeg er een heleboel en was daar hartstikke blij mee. 

Maar twee nieuwe Roodkapjes en dan nog wel zelfgemaakt, dat vind ik zeer bijzonder.  Vriendin C. uit G., zo mag ik haar toch inmiddels wel noemen,  is de maakster van de eerste en mijn bijna-buuf Kitty  deed de tweede kaart in mijn bus. (Kitty deed nog veel meer leuks in de bus, maar ik pik de kaart er even uit)

Ik laat ze meteen zien, omdat ik alle nieuwe Roodkapjekaarten,  altíjd hier op mijn blog laat zien en dan kunnen ze daarna in mijn verzameling. 

Dit waren de nummers 328 en 329. Kun je het je voorstellen? 

Daar is ze weer!

Een vrolijk, stoer Roodkapje. Met een wolf die zich vooralsnog vriendelijk voor doet.

Ja ja, daar is ze weer eens en dat was een tijd geleden. Maar ik heb er weer een paar bij hoor. De verzameling groeit nog steeds. 

Met drie tegelijk soms. 

Waarbij op deze drie kaarten Roodkapje hetzelfde is, maar de taal is anders. 

De middelste is een 'Rotkäppchen' en op de andere kaarten staat 'Le petit chaperon rouge'. 

De franse Roodkapjes zijn verstuurd aan een kleine mademoiselle in Verviers. In 1908!!!

De duitse kaart is verstuurd in 1911 en verder helaas onleesbaar.  Enfin, ze zijn dus antiek! 

In totaal zitten er nu driehonderddrieëntwintig Roodkapjekaarten in mijn verzameling.

Roodkapje

 Al een tijdje weinig Roodkapje-nieuws hier. Maar dan ineens gaat het weer wat lopen. 

Wel een beetje een merkwaardig Roodkapje. Maar van de andere kant ook zo onmiskenbaar Roodkapje dat ze gewoon in de verzameling gaat. 

En daarna een verjaardagsroodkapje van Els. Zelf gemaakt!

En ook zelf gemaakt een heel lief kaartje van Mieke.  (Plaatje van Silvia Provantiné) Allebei super, dames! En natuurlijk gaat je kaart in de verzameling,  Mieke. Evenals die van Els!

Tenslotte nog drie kaarten die ik kocht op Marktplaats. Ze zijn leuk en overduidelijk deel van een serie. Het zijn de nummers 1,4 en 6. Nou de rest nog. 

Hoe dan ook, ze zijn getekend door Anke de Boer en de tekst op de achterkant is van Bouke Jagt. 

Oh ja, de laatste drie zijn de nummers 308, 309 en 310 in de verzameling!!!!! Ongelooflijk hè. 

Roodkapje

 

Deze kaart kreeg ik van C.  Zij schreef:  'Roodkapje  moest oppassen voor de wolf. Naar aanleiding van de akelige , onverwachte beet van een hond, moet Roodsjaaltje op de kaart ook maar oppassen voor dat blije hondje. Je weet maar nooit!'

Nou lieve C. sjaaltje of niet, ze gaat gewoon als Roodkapje in mijn verzameling hoor, ik vind haar superlief en jou ook. Dankjewel voor Roodkapje 304.

De kaart is natuurlijk een Anton Pieck  en verbeeldt Het Huchtje in Amerongen. 

Ik googelde  even en zo ziet Het Huchtje er  nu uit:

Nou zeg zelf, er zou zo een Roodkapje de trap af kunnen komen. Op weg naar grootmoeder...

Roodkapje

 

Little Red Riding Hood, by Arthur Rackham. Deze Rackham is een Britse én tamelijk bekende illustrator. O.a. van kinderboeken.  

Hij werkte met pen en met aquarelverf. Als je eenmaal werk van hem hebt gezien, herken je het meteen. Bijv.

of

De Roodkapjekaart kocht ik op Marktplaats. Het ging een beetje raar. 

Er stond: kaart 0,50 en verzendkosten 3,99. Dat vond ik gek, dus ik waagde er een mailtje aan. Het bleek dus ook helemaal niet zo te zijn. Die 3,99 zette Marktplaats erbij. De mevrouw in kwestie, de verkoper, snapte er ook niks van en vroeg gewoon de prijs van de postzegel. Ik bood een euro, maar ze wilde er niet meer voor hebben dan die 50 cent. Superlief.

De tweede kaart, dat is ook weer zo ontzettend aardig. Een kaart van iemand die ik helemaal niet ken. Een bloglezer, een vriendin van Jeanette en Jeanette is een medeblogger. Ineke heet ze. Ze vond de kaart in het huis van haar schoonmoeder en dacht aan mij. Superleuk natuurlijk.

Nou je ziet het: de verzameling gaat gewoon verder!

Roodkapje

 Een  kaartje, van Mieke:

En eentje van C. Voor mijn verjaardag. Dat waren  superleuke verrassingen. Echt!

Het blogje met deze twee Roodkapjes begon ik op 8 augustus, de dag na mijn verjaardag.

Er kwam toen zeker van alles tussendoor want ik heb dit blogje en dus deze kaarten gewoon niet laten zien.  

En daarna geen nieuws van het Roodkapjefront. Tenminste niet hier op mijn blog. 

Maar er kwamen ondertussen wel nieuwe kaarten. Deze bijvoorbeeld: 

Een paar kocht ik uit de verzameling van iemand die alles en alles van Roodkapje verzamelde,  maar de kaarten wegdeed. 

Ik had er nog meer kunnen kopen en dat deed ik ook, maar die kaarten zijn nooit aangekomen. Ja dat is natuurlijk altijd een risico. Maar de mevrouw in kwestie stuurde toen toch nog een paar kaarten,  wat erg lief was.

En afgelopen week kreeg ik weer een kaart van C. Een echte mooie vind ik. En ook echt heel erg lief! Van C. 

En bedenk nu maar eens de hoeveelste kaart dit is in mijn verzameling. Ik kan het zelf bijna niet geloven, maar het is kaart ?????????????????????????. 

Als je heel ver naar beneden scrollt , zie je het het antwoord.

301!

Roodkapje

 Zei ik al dat ik zo ontzettend veel kaarten heb gekregen? Nee? 

Nou, ik heb ontzettend veel leuke kaarten gekregen. Echt lichtpuntjes. Ik lag ook gewoon op de post te wachten. Ik kan ze echt niet allemaal laten zien.( Al kom ik er nog wel op terug denk ik, af en toe).

Nogmaals dank allen!

Maar Roodkapje kaarten waren er ook bij en die laat ik wel zien, want die passen in mijn verzameling.

Dit was een dubbele kaart, gemaakt door en gekregen van Jolande. Het eerste plaatje is de voorkant. Het tweede plaatje het midden en het laatste plaatje is de achterkant. Zo leuk!

Dan een kaart van Mieke. 'Ik weet dat je niet jarig bent', schreef ze, 'maar ik wilde heel graag een Roodkapje sturen'. Ik heb er echt om liggen lachen en de kaart past heel goed in mijn verzameling, jarig of nog niet jarig.

C. is iemand die mij al heel vaak iets stuurde. We hebben een langlopende afspraak om elkaar eens te ontmoeten. Een familielid van ons, dat wij zeer regelmatig bezoeken woont in de plaats van C. Maar of de duvel er mee speelt, het lukt gewoon niet. En nu zou het nog wel eens lang kunnen duren voor ik die afstand kan afleggen helaas. Deze kaart komt van C. Het is hetzelfde Roodkapje als dat van Mieke. Een serie dus. 

En de laatste kaart 

is weer van Mieke. Zo lief. En ik had haar nog niet hoor Mieke. De vraag is of Mieke dit leest. Zij zit momenteel aan de andere kant van de wereld en zal daar ongetwijfeld wel eens verslag van doen. Op haar blog: klik