Op de terugweg uit Antwerpen besloten we via Emmadorp en dus Saeftinghe te rijden. Het Verdronken land van Saeftinghe, klik.
Als ik eerlijk ben gingen we deze keer niet zo zeer voor het natuurgebied, maar vooral vanwege Emmadorp. Want daar, in een klein cafeetje, at ik ooit de lekkerste croque monsieur van mijn leven. Dat cafeetje, ik heb het er eerder over gehad, maar ik doe het gewoon nog een keer.
Want die crocque is tot daar aan toe, maar als je er binnen bent weet je niet wat je ziet. Werkelijk iedere centimeter van de ruimtes is beplakt, behangen, versierd en overal staan beelden, vooral heiligenbeelden, kopjes, theepotten, noem het maar op.
Stampvol en je weet niet waar je moet kijken. Daar helpen de talloze schemerlampjes zelfs niet meer bij.
'Spullekes', zo noemen ze het.
Er is zoveel. Saeftinghe zelf is natuurlijk ook een prachtig doel, maar ervoor of erna, moet je toch echt even hier binnen zijn.
En die croque, die kwam er natuurlijk ook. Want ze zijn er ook nog eens erg aardig. De keuken was al gesloten, maar ze maakten die tostie evengoed!
22 opmerkingen:
mogge Bertiebo
ja daar staan - hangen spullekes genoeg
je zou er moeten afstoffen pppfffttt
geniet de dag
Haha, ik dacht ook meteen aan het afstoffen! Als de croque maar lekker is.
Wat apart
Heerlijk zo'n plek.
Wat een leuke plek voor de lekkere trek.
Ik ben daar weleens in het voorjaar geweest, toen hadden de zwaluwen een nestje binnen. Wij waren toen met een hele groep en bijna iedereen wilde stoverij eten en dit werd gewoon in de pan op tafel geserveerd, zodat je zelf uit de pan kon scheppen.
Goeie hemel, de decoratie is toch wel een beetje uit de hand gelopen
Maar heel leuk om te zien.
Quite a place and so nice they made that food anyways. Don´t judge me... I never had such a croque monsieur! Guess will give it a goo if I see one!
Inderdaad, mudvol ! Leuk om er even rond te kijken en vriendelijkheid wil ook wel wat zeggen !
Hysterisch daar, maar ik zou er best wel even willen kijken om dan weer dolblij in mijn eigen huis terug te komen. ;-)
Lieve help wat een hoop "spullekes", hahaha. Je kijkt je ogen uit, en inderdaad, je zal het moeten afstoffen...
Leuk voor een keertje om te kijken, maar je zal er toch elke dag tussen moeten zitten...Fijn dat ze toch en tosti voor je gingen maken.
Echt veel spulletjes! Je zou het daar moeten onderhouden? Lekker die tosti!
Ik sluit mij bij Wieneke aan. Leuk daar, maar ik moet er thuis niet aan denken 😀
Oh wat leuk. Het blijft bij plaatjes kijken want het OV werkt hier niet aan mee..
Sometimes the most memorable journeys are not about the grand landscapes, but about a legendary croque monsieur and a café overflowing with “spullekes” in every possible corner.
Wie sturen kan zeilt bij elke wind. Ik kreeg het tegeltje ooit van mijn moeder toen ik in een heftige periode zat. Sindsdien is het mijn levensmotto.
...but so much to dust!!!
Een gezellig allegaartje.
Jij misstaat daar helemaal niet!
Haha, geweldig zo lekker vol, ook ik moest gelijk aan afstoffen denken.
Wel leuk om daar even tussen al die spulletjes te zitten. Je kijkt je ogen uit natuurlijk. Maar ik moet er niet aan denken om zo te leven. Ik ken een stel die de woonkamer zo ongeveer hebben...
Een reactie posten