Gelukkig nieuwjaar

Even sjoelen

We gaan de sjoelbak uitlenen voor vanavond. Maar omdat ie nu toch klaar staat is er niets op tegen om even een potje, nou ja een paar potjes, te spelen. Tevens wil ik er even op wijzen hoe ontzettend goed ik ben in dit spel. Vooral als ik mijn lenzen nog niet in heb en ik ook nog niet eens ben aangekleed. Maar wel vijf stenen in alle poortjes hè!!! (Ik moest de puntentelling even opzoeken bij Wikipedia en daar komt de term 'poortjes' vandaan.) Nou een gezellige oudejaarsdag gewenst dan maar!

Mac op de foto!

Je zou misschien denken dat hier een hond lekker is gaan liggen naast een kussen. Niets is minder waar, onze lieve Mac is op de vlucht, voor mij. Ineens wil hij niet dat er foto's van hem gemaakt worden (voor alle duidelijkheid, ik gebruik geen flits). Als hij mijn kleine fototoestel ziet,  kruipt hij weg, achter een stoel of zo of achter een dik kussen. Veel meer wegkruipplekjes zijn er niet in onze kamer. Ja, onder het bureautje of in zijn mand, maar dan is hij nog heel duidelijk te zien en te fotograferen. Zie je trouwens die ontzettend beledigde blik. Dwars langs me heen kijkend? Wat een lieverd hè.

Babykleertjes (2)

Dit vestje zat ook in het rieten koffertje. Alle drie de kinderen hebben het gedragen, maar mijn moeder breide het zo'n tweeëndertig jaar geleden voor onze oudste zoon. Ik vind het zo schattig en ook dit hangt nu in de kast bij onze dochter.
En dan dit roze kieltje. Gesmockt door mijn moeder. Dat was natuurlijk voor haar kleindochter en die heeft het ook vaak gedragen.

Smocken, je ziet het niet zo heel vaak meer en dan nog alleen in hele dure winkels. Zelf heb ik het ook nog geleerd vroeger op school. Maar daarna heb ik het nooit meer gedaan.
Enfin, onze kleindochter zal dus twee dingen dragen die door haar overgrootmoeder zijn gemaakt.
Ze heeft ook nog een levende overgrootmoeder en die heeft een dekentje gebreid.  Hoe leuk is dat?

Wat ik ook nog even wil zeggen...

... is dat ik het programma Hello Goodbye met Joris Linsen  geweldig vind. Het schijnt dat er al 100 afleveringen zijn geweest (daar is de NCRV trots op zeggen ze, vandaar dat ik het weet) maar ik zag er nog maar een stuk of vijf. Echt jammer!

Ode an die Freude

Hij is al niet nieuw meer, maar ik zag hem gisteren voor het eerst (bij Hanneke Groenteman). Een super flash mob: Ode an die Freude. En zeg nou zelf, daar wordt een mens toch blij van?

Inge Loök, Postcrossing

Een beetje aan de late kant, deze kaart.Dat kwam door al die sneeuw natuurlijk.  Maar toch superleuk, want Inge Loök. Van de Finse Mervi en via Postcrossing. De twee dametjes in een rode eend, zoals ik vroeger ook had.

Babykleertjes (1)

Heel veel babyspulletjes heb ik niet bewaard. Een klein rieten koffertje vol. Het meeste zal na drie kinderen ook wel versleten zijn geweest. Maar de dingetjes die ik nog wel had bewaard heb ik tijdens de kerstdagen gewassen en gestreken. Ze liggen nu kant en klaar in het nieuwe babykamertje bij dochter en schoonzoon. Het lakentje is echt oud. Daar heb ik zelf onder gelegen. Ik denk dat mijn moeder het heeft gemaakt. Het is het enige dat bewaard is gebleven. Ik ben van 1951 en mijn moeder heeft alle babydingen weggegeven in 1953 met de watersnood. Ze vond absoluut dat ze dat moest doen en deed het ook van harte. Maar toen mijn kinderen werden geboren vond ze het wel jammer dat er niets meer was. Behalve dus dat lakentje, met een sloopje erbij.

Citroenrasp

Er is hier wel eens de draak gestoken met volkomen belachelijke en overbodige hulpjes in de huishouding en speciaal in de keuken. Zoals de bananensnijder. Maar dit is een citroenrasp. Tuurlijk, ik heb het jaren zonder dit dingetje gesteld, Een gewone rasp werkt prima. Toen ik dit ding zag (bij Dille en Kamille) wist ik eerst niet eens wat het was. Daar word ik nieuwsgierig van  en na de uitleg heb ik het gekocht. Geen dure aanschaf, ik weet het niet meer, maar ik gok 1 euro 50 of zo. En een lol dat ik er van heb. Met een rasp ging ik er toch wel eens doorheen, of ik haalde er te weinig van af uit voorzichtigheid. Maar nu? Het is geweldig.Echt!

Roodkapje (23)

Wat zijn ze toch leuk hè, mijn Roodkapjekaarten. Dat deze uit Nederland komt moge duidelijk zijn. Ik kreeg hem via Postcrossing van Monique uit Goes (uut Hoes) en ik ben er erg blij mee. Dankjewel, Monique!