Ik had nogal wat crackers teveel ingeslagen, met korting. Hebzucht, maar ja ik eet ze altijd. Tot er een tijd iets met mijn kaak was en ik niet zo goed kon kauwen op die harde dingen. Dus met de sneeuw dacht ik maar wat weg te geven. Aan de vogels.
Hoe ze het weten is mij volkomen een raadsel, ze waarschuwen elkaar.
Eerst kwam er eentje, een kraai.
Maar kraaien in de tuin is volstrekt normaal hier. deze bleef een poosje kijken vanaf het dak van de schuur. En ik keek terug.
Toen kreeg hij gezelschap van een meeuw. Zwart en wit op wit.
Een enkele keer is er wel eens een meeuw in onze tuin, maar niet vaak. Dus ik was stomverbaasd toen er nog meer kwamen. Op een gegeven moment zaten er wel een stuk of twintig.
De kraaien kwamen tegelijkertijd, op volle sterkte, maar bliezen de aftocht en gaven voorrang aan de meeuwen.
Spektakel, dat was het en spectaculair ook:
We hebben een hele tijd gekeken (en sindsdien niet een meeuw meer gezien).
Mijn laatste foto is het leukst. Ik geef die een titel mee:
Onder moeders vleugels
27 opmerkingen:
Wauw wat veel in je tuin! Hier zijn ze ook, meeuwen. Altijd in een groep.
Opmerkelijk,hun berichtendienst
Ik zou eerst gaan eten en daarna de rest waarschuwen...
Het had een mooie reclamespot kunnen zijn, voor de crackers, met de slogan: De vogels lusten meer dan brood alleen.
Je hebt je roeping gemist!
Zij volle buikjes en jullie amusement, waar crackers al niet goed voor zijn.
Wat een gekrijs zal dat geweest zijn. En tja, hoe weten die vogels dat toch zo snel hè.
Een geweldige foto inderdaad! Maar verder zie ik meeuwen liever bij de zee. Hier in Rotterdam zijn het er te veel, komt vooral door het hele jaar eten op straat gooien.
Geweldig! De vogels hadden een goede dag!
En dat terwijl kraaien toch ook wel pittige snaaiers zijn...
Hahaha, leuk: onder moeders vleugels.
Mooi!
Meeuwen vliegen hier wel maar komen nooit in de tuin. Wel kauwen en die zijn echt heel sociaal en roepen de anderen als er iets te snaaien valt. Mooi die laatste foto. Gisteren vlaamse gaai en verder iedere dag mussen, kauwen, turkse tortels en merels.
Wat zal dat een leuk gezicht geweest zijn. Ze communiceren vast met elkaar...:)
Op meeuwen ben ik eigenlijk niet zo dol, ik heb altijd het idee dat als je ze eenmaal hebt, je er niet meer vanaf komt. Maar dat lijkt dus mee te vallen. De mussen zitten hier vaak ik de boom met z'n allen te wachten tot er iets te halen valt. Er hangen silo's dus meestal doen ze het daar mee, maar als je op vaste tijden strooit komen ze zelfs langs het raam vliegen en op het kozijn zitten alsof ze zeggen willen: "Komt er nog wat van?".
mogge Bertiebo
wat een schitterende opnamen
geniet de dag
How wonderful!!!
Dat waren er echt veel. Jouw crackers vielen duidelijk in de smaak. We zien hier ook nooit meeuwen, tot er brood wordt gestrooid. Ik hoor ze dan schreeuwen en heb ook vaak het idee dat ze het aan elkaar doorgeven. Dat brood is dan zo weg. Overigens doen gaaien dat ook op die manier.
Hier waren nauwelijks hongerige vogels. Ik strooi heel zuinig, want ook de ratten hebben een tamtam voor voer. Die laatste foto is wel een echt schot in de roos
...they are always hungry.
Die laatste foto is leuk, zo'n horde in je tuin is voor een keer wel te doen, maar wij hebben hier vooral 's zomers genoeg van die schreeuwers, vooral als je jonkies hebben.
Oh wat mooi die laatste foto !
Toen ik de koptekst las was ik in de veronderstelling dat je het over het boek van Louisa May Alcott ging hebben….maar nee.
De een gaat met camera de vogels zoeken in de natuur en de ander zoekt ‘n manier om de vogels op bezoek te krijgen.
Dat laatste is jou goed gelukt!
Zó laat mijn man tijdens het vegen her en der wat hoopjes bladeren liggen waar hier elke dag verschillende grote en kleine vogels hun kostje bij elkaar scharrelen,in manden met dennenappels,spagnum en mos kruipen insecten graag weg wat natuurlijk voedsel is voor menige vogel in alle jaargetijden.Hier geen bijvoer want ik zit niet te wachten op overlast van ongedierten waar we in de stad al meer dan genoeg van hebben.
Over Louisa May Alcott heb ik al eens eerder geblogd, hier: https://bertiebo.blogspot.com/2017/01/louisa-may-alcott.html en later nog eens over de film Onder moeders vleugels.
Heel slimme beestjes, die meeuwen. Leuke foto!
Die foto is echt geweldig, en tja hoe die vogels dat zo snel weten snap ik ook nooit.
Rake foto. Wat zijn die meeuwen toch ongelooflijk brutaal
Altijd wonderbaarlijk om te zien, zodra je iets lekkers aan je gevleugelde
vriendjes wil geven dan komen ze a la minute aangevlogen. Ook al het
kleine broodkruimels in de sneeuw zijn. Mooie foto's heb je genomen Bettie!
Een reactie posten