Al eerder schreef ik hier over het Mirakel van Amsterdam. Een wonder dat plaats vond in 1345. Een vreemd maar boeiend gebeuren. Hier kun je lezen wat ik er toen van vertelde.
Nu is er in Museum Ons' Lieve Heer op Solder een tentoonstelling gewijd aan dat wonder en die wilden we wel zien.
Zelfs als we er niks aan hadden gevonden: het museum zelf is absoluut de moeite meer dan waard.
(We zijn er een paar keer eerder geweest, maar het verveelt helemaal nooit, zoals je hierboven ziet, haha).
Het is echt heel bijzonder daar en zo mooi!
In het museum zelf moet je klimmen en kom je logischerwijs steeds hoger en hoger en heb je dus vanaf een steeds hoger punt, door die mooie raampjes, een fraai uitzizcht.
Maar goed, die tentoonstelling over het Mirakel dus.
We kregen heel wat info en er waren leuke en interessante zaken te zien.
Zo las ik bijvoorbeeld dat deze lantaarn in de Kalverstraat de plek aangeeft waar het Mirakel heeft plaatsgevonden.
De Kalverstraat mijd ik als het kan en die lantaarn heb ik dus nooit gezien. De duizenden mensen die jaarlijks meelopen in de Stille Omgang natuurlijk wel
Op het glas een de hostie tussen de vlammen.
Er waren schilderijen, tekeningen, gedichten, boeken, voorwerpen als pelgrimsinsignes, een monstrans, bouwfragmenten van de Heilige Stede.
Maar het allermooist vond ik Het Mirakel van Amsterdam in acht fragmenten. Dat zijn fragmenten van een schilderij van Jacob van Oostsanen. Slechts acht fragmenten van een groot doek zijn overgebleven. Die waren allemaal te zien, maar niet goed te fotograferen jammer genoeg.
Dit is zo een fragment:
Je ziet twee engelen knielen bij het haardvuur en je ziet nog net de schaal waarmee het braaksel in het vuur is gegooid.
En een fragment waarop de vrouw de hostie in het haarvuur terugvindt.
Ik kon me zo goed voorstellen wat een indruk dit doek toen gemaakt moet hebben. Het zal zo'n drieenhalve meter breed zijn geweest en het hele verhaal werd er op verteld. Gemaakt tussen 1505 en 1518.
Al met al de moeite waard!
14 opmerkingen:
Ik kan me voorstellen dat er in die tijd vreemde dingen gebeurden en mensen ook daadwerkelijk geloofden...
Wat een fraai verhaal. Mooie tentoonstelling.
mogge Bertiebo
altijd wat te beleven in dat Mokum , toen al en nu nog
of men vandaag de dag die verhaaltjes gelooft betwijfel ik , maar de kunstenaar zette het toen wel prachtig op doek
rustige zondag groet
Een leuk verhaal. Lijkt me ook een mooie tentoonstelling
Ik heb nog even je vorige blog hierover gelezen. Heel interessant allemaal en mooi om daar een tentoonstelling aan te wijden.
Ik vind zulke verhalen prachtig en of het dan echt zo gegaan is dat maakt me dan niet zo veel meer uit,. "Er gaat meer boven je petje dan eronder." zei Toon Hermans al eens.
Quite a museum. I really should check out ours - when the snow is gone.
Ik vind die foto van Frits heel erg leuk.
Die bovenste foto is super!
Het blijft een bijzonder verhaal en vooral ook dat er nog steeds aandacht aan besteed wordt.
In de jaren ‘50 zat ik op de LS bij de Zusters van Liefde in de klas en hoorden over het hostie mirakel wel jaarlijks ‘n keer.Als kind liet ik er mijn eigen fantasie op los wanneer ik de deur van de linnenkast opende en stelden mij voor hoe het moest zijn wanneer ik tussen de lakens een hostie met stralenkrans zou ontdekken.Het was in mijn ogen wel een mooie plek voor een heilige hostie die je niet met je handen aan mocht raken,niet op mocht kouwen,alleen mocht krijgen nadat je het sacrament van de H.Communie ontvangen had.En ook belangrijk alleen op nuchtere maag.
kauwen 😌
...and a high five to this!
Een mooi verhaal Bettie en vroeger als kind zijnde geloofde je dat wel als de kapelaan dat in de godsdienstles kwam vertellen en hij had nogal wat van dat soort verhalen. Ongelofelijk dat er jaarlijks bij de Stille Omgang nog zóveel mensen meelopen. Als ik de toestand in de wereld bekijk zou ik zeggen, het wordt weer eens tijd voor een mirakel !
Een reactie posten