De brievenbezorgster van Puglia

 

Een boek dat ik met plezier heb uitgelezen. 

Een dikke pil die - en daar had ik helemaal niet op gerekend- niet heel makkelijk las. 

Vanwege de Italiaanse namen Nicola, Daniele en dat zijn dan mannen. Ook over wie met wie was twijfelde ik regelmatig,  want allemaal relaties in een ogenschijnlijk rustig dorp. 

Zo heb je Antonio met Agata en hun kind Lorenza. 

Dan is er Anna, zij is de hoofdpersoon en zij is getrouwd met Carlo. Hun zoon is Roberto. 

Antonio en Carlo zijn broers en zeer op elkaar gesteld. Antonio is bovendien zeer gesteld op Anna en dat is zacht uitgedrukt. 

Carlo heeft ooit een relatie gehad met Carmela en daaruit heeft Carmela een zoon gekregen, maar dat weet niemand. Carlo niet en ook Daniele die zoon niet. 

Daniela wordt verliefd op Lorenza en dat is dus eigenlijk zijn nichtje. En Carmela heeft een nieuwe man: Nicola. 

En dan is er nog een vriendin van Anna. Giovanna is dat en zij is aanvankelijk de enige in het dorp die Anna accepteert zoals ze is. 

Heel veel liefdes en relaties. 

Ik zit hardop te lachen terwijl ik dit opschrijf en als iemand mij dit zou vertellen zou ik denken:  'Nou ja zeg, laat maar'. 

Maar ik had verder alleen maar non-fictie en dit leek me aanvankelijk gewoon een lekker boek. Voor in bed.  Dus ik begon. En toen kon ik niet meer stoppen.

Het verhaal: Anna is  net verhuisd vanuit Noord-Italië naar een veel zuidelijker liggend dorp en anders dan de anderen. Zij moet het zien te redden daar. Haar man Carlo wordt na een erfenis van een hoop geld en landerijen, wijnboer. Anna is anders, feministisch,  wil zelf wat te doen hebben en wordt de eerste vrouwelijke postbode  in dit dorp. Verder zet ze zich volop in voor vrouwenkiesrecht en begint ook nog een soort opvanghuis voor vrouwen die het moeilijk hebben. 

Een aanrader? Nou nee. Een afrader? Ook niet! En de kaft bezorgde me een zomers gevoel, dat wel!