Champagne

 

Afgaand op de trailer wilde ik deze film zien. En ik vond het echt een mooie film. 

Was er vroeger veel kritiek op Nederlands en vooral Nederlands gesproken films, ik denk dat we dat zo langzamerhand achterwege kunnen laten. Hier was echt niks klungeligs aan, niks. 

Met een heel groot compliment voor Leo Alkemade die me,  in deze rol, alle (irritante) reclames waar hij in voorkomt heeft doen vergeten. 

Mijn leraar Nederlands op de middelbare heb ik al eerder geciteerd. Hij zei: Humor is een lach waardoor een traan schemert'. En dat is precies van toepassing op deze film. 

Het verhaal: 

Maarten krijgt vrij plotseling en abrupt van zijn vader Hans te horen dat die ongeneeslijk ziek is. Dat zet hem aan het denken over de verhouding tussen zijn vader en hem. Hij besluit zijn werk zijn werk te laten om,  nu het nog kan,  met zijn vader een reisje te maken naar het Champagnegebied in Frankrijk. Hans heeft een lieve vrouw en Maarten een lieve moeder en ook een lieve vrouw die het ondanks zorgen en drukte ook een goed idee vinden. 

En dus gebeurt het, vader en zoon vertrekken en hoewel ze graag willen,  is het onderweg nog niet zo dat ze goede gesprekken voeren of het heel leuk hebben. 

Wij als publiek wel. We zien grappige situaties. Maar als ze eenmaal in het gebied zijn klaart niet alleen de lucht op, maar alles. Ze komen elkaar nader en dat is buitengewoon ontroerend. 

Meer kan ik er niet van zeggen, dat begrijp je. 

Leo Alkemade die Maarten speelde had zelf met zijn vader zo'n reis willen maken las ik. Maar zijn vader overleed en het kon niet meer. Toen heeft hij de reis alleen gemaakt en het verhaal op geschreven. Heel knap. 

Huub Stapel speelde de vader en deed dat zoals te verwachten voortreffelijk. 

Hij is sinds kort babyboomer des vaderlands hoorde ik. Daar moest ik wel om lachen. Hij doet veel en in mijn ogen heel goed en op een prettige manier.