Dit vond ik wel een leuke binnenkomer bij een bezoek aan het Weeshuis in Culemborg. Ook in Culemborg komen we wel eens, ik vind het een leuke stad en het is ook een bijkom-mogelijkheid na een bezoek aan onze (schoon)zus. Even de zinnen verzetten voor we terugrijden.
En zo waren we dus ook in het weeshuis. Ik mag wel zeggen het Elisabeth Weeshuis.
De vrouwe was rijk, had geen kinderen en bepaalde in haar testament dat haar geld moest worden besteed aan 'de regte armen'.
En zo werd onder andere het Weeshuis geopend in 1560. Het eerste, speciaal voor wezen gebouwde huis in Nederland.
Tussen 1560 en 1952 zijn hier zevenhonderd wezen opgevangen.
En er was nog iets leuks. Ik had er jammer genoeg geen foto van gemaakt dus ik heb een foto uit de flyer van het museum gebruikt:
Je ziet hier op straat een gouden verbinding tussen de Markt en het weeshuis. Het is bedacht door een kunstenaar, Bouke Groen.
Hij baseerde zijn ontwerp op Kintsugi en dat betekent Gouden Verbinding. Het is de kunst om scherven van aardewerk met goudlijm te repareren.
Ik heb zo'n doosje eens gekregen, alleen ik heb nooit iets om te reparen. En om nou opzettelijk iets te breken... Maar dit terzijde.
Ik vond het een leuk idee en als je stilstaat op bepaalde gouden tegels, hoor je gezang. Misschien wel van de weeskinderen.
4 opmerkingen:
Zou een weeshuis in die tijden beter geweest zijn dan een zwervend bestaan?
Mooie bestemming, het weeshuis. Om naar toe te gaan in Culemborg, en voor het geld van vrouwe Elisabeth. Dat gouden pad is een prachtig idee.
Fijn dat jullie van zo'n moeilijke dag ook een leuk uitje kunnen maken. Elisabeth was een knappe vrouw. Die mooie dingen met haar geld deed.
Ik denk dat het in die tijd hard nodig was...
Een reactie posten