Dit vond ik wel een leuke binnenkomer bij een bezoek aan het Weeshuis in Culemborg. Ook in Culemborg komen we wel eens, ik vind het een leuke stad en het is ook een bijkom-mogelijkheid na een bezoek aan onze (schoon)zus. Even de zinnen verzetten voor we terugrijden.
En zo waren we dus ook in het weeshuis. Ik mag wel zeggen het Elisabeth Weeshuis.
De vrouwe was rijk, had geen kinderen en bepaalde in haar testament dat haar geld moest worden besteed aan 'de regte armen'.
En zo werd onder andere het Weeshuis geopend in 1560. Het eerste, speciaal voor wezen gebouwde huis in Nederland.
Tussen 1560 en 1952 zijn hier zevenhonderd wezen opgevangen.
En er was nog iets leuks. Ik had er jammer genoeg geen foto van gemaakt dus ik heb een foto uit de flyer van het museum gebruikt:
Je ziet hier op straat een gouden verbinding tussen de Markt en het weeshuis. Het is bedacht door een kunstenaar, Bouke Groen.
Hij baseerde zijn ontwerp op Kintsugi en dat betekent Gouden Verbinding. Het is de kunst om scherven van aardewerk met goudlijm te repareren.
Ik heb zo'n doosje eens gekregen, alleen ik heb nooit iets om te reparen. En om nou opzettelijk iets te breken... Maar dit terzijde.
Ik vond het een leuk idee en als je stilstaat op bepaalde gouden tegels, hoor je gezang. Misschien wel van de weeskinderen.
15 opmerkingen:
Zou een weeshuis in die tijden beter geweest zijn dan een zwervend bestaan?
Mooie bestemming, het weeshuis. Om naar toe te gaan in Culemborg, en voor het geld van vrouwe Elisabeth. Dat gouden pad is een prachtig idee.
Fijn dat jullie van zo'n moeilijke dag ook een leuk uitje kunnen maken. Elisabeth was een knappe vrouw. Die mooie dingen met haar geld deed.
Ik denk dat het in die tijd hard nodig was...
Ik vind het aantal wezen over die vierhonderd jaar niet zo hoog maar als jij het schrijft zal het zeker kloppen. Wij passeren Culemborg altijd op weg naar vrienden in Beusichem. Toch eens uitstappen daar.
Net als Emie leken mij ook 700 wezen niet echt veel. Ik vraag me af - zeker na het lezen van 'de vondeling van Veenhuizen' - hoe de kinderen het daar gehad hebben. Ik ga eens rondneuzen op het www...
Ja, nu jullie het zo zeggen, Emie en Kitty: het lijkt mij ook niet zo veel, dus ik heb het even nagezocht en het staat er echt: https://weeshuismuseum.nl/
Wij vonden het een verrassend interessant museum.
Ohhh Bertiebo, wat een mooi verhaal.
Ik zou er zo naar toe willen gaan en ook even een kijkje bnemen.
En dan die gouden verbinding... prachtig!
A wonderful post! Singing children - it must have been a happy place after all.
Culemborg ook een fijne plek om even te landen. Fijn dat je blogland dan ook even mee laat genieten.
Die Kirsten is momenteel ook actief bij andere bloggers.
Lijkt me een leuk museum. Die gouden verbinding is prachtig, evenals de techniek Kintsugi.
een mooi verhaal Bertiebo bij een mooi gebouw in een mooi stadje
geniet de dag
The golden path inspired by Kintsugi seems a fitting tribute to lives once marked by loss, yet mended by care, and the singing tiles add a touch of magic to the experience.
Een reactie posten