Maar het is het natuurlijk veel leuker om met de boot te gaan.
In het museum zelf aangekomen liep ik gewoon een rondje. Het is er altijd mooi, goed verzorgd en er is ook echt veel te zien.
Ja en hoe het mogelijk is weet ik ook niet, maar ik stuitte voor de tweede keer die dag op een leugenbank. Op Urk.
Dit was deel van een tocht waar je even kon zitten en ook weer luisteren naar verhalen.
Er is veel te horen.
Zeker als het zulk heerlijk weer is.
Dus ik parkeerde mijn fiets vlakbij de aanlegsteiger van de boot en hoefde maar heel even te wachten.
Vervolgens passeerde ik ook nog even een leugenbank.
Dat vind ik altijd mooi, een leugenbank.
Ik denk dat ze hier misschien de waarheid inderdaad enig geweld hebben aangedaan, kijk maar eens goed naar de titel boven de bank.
Enfin de heren hadden er geen enkel probleem mee dat ik een foto maakte:
In het museum zelf aangekomen liep ik gewoon een rondje. Het is er altijd mooi, goed verzorgd en er is ook echt veel te zien.
Dit was deel van een tocht waar je even kon zitten en ook weer luisteren naar verhalen.
Je kunt luisteren naar allerlei vrijwilligers die in hun rol zitten als bewoner van Urk of een ander Zuiderzeedorp en hun verhalen vertellen. Of hun beroep uitleggen. Touwslager, zeilmaker
Dat deed ik deze keer niet, ik wandelde gewoon, want ik had net bedacht dat ik, nu ik er toch was, ook wel even door kon steken naar het Binnenmuseum.
Het heet niet meer zo, het heet nu het Schathuys, maar het is hetzelfde en ik ging even kijken of er een andere tentoonstelling was sinds ons laatste bezoek. Die was er en daar zal ik een andere keer wat van laten zien.
8 opmerkingen:
We zijn er heel lang geleden eens met de kinderen geweest, ik denk meer dan 30 jaar geleden...
En ff naar de palingrokerij. Lekker.
Ik probeer me dan voor te stellen,hoe het dagelijks leven was in die huizen. Een rits kinderen en nog geen huishoudelijke apparaten
Er vallen veel verhalen te vertellen!
Altijd leuk het Zuiderzeemuseum, ik ben er zeker tien keer geweest. Maar van de laatste foto met de mevrouw met een soort merklap op haar buik kijk ik toch wel op. Fantasieklederdracht lijkt me.
Ja, leuk, er is zeker veel te zien daar. En te horen.
Ik vond het wel een opvallend, Miriam. Maar of het fantasie is? Ze zijn nogal stipt hoor, daar in het museum. Voor zover ik het kan beoordelen.
Volgens mij is er helemaal niks gefantaseerd in het Zuiderzeemuseum en probeert men het vroegere leven zo goed mogelijk uit te beelden. Deze dame draagt een zogenaamde kraplap, onderdeel van sommige NL klederdrachten en die zien er bij iedere gelegenheid én dracht anders uit. In Staphorst heb je bijvoorbeeld van die gestippelde kraplappen, en in Spakenburg zijn ze heel breed geworden. Ik denk dus niet dat het een 'fantasie' klederdracht is. Ik ben dol op het Zuiderzeemuseum en zomers gaan wij er regelmatig naartoe.
Een reactie posten