'Wat spreekt u dat mooi uit mevrouw', zei degene bij wie ik een kaartje voor deze film bestelde. Dat vond ik leuk, maar ja het was natuurlijk niet bepaald een ingewikkelde Franse zin.
Toch zorgde het complimentje ervoor dat ik probeerde tijdens deze film meer te luisteren dan te kijken naar de ondertiteling. Het was geen ingewikkeld verhaal dus dat ging best goed. Ik merk al een tijdje dat mijn talenkennis minder wordt. Dan heb ik het over Frans, Duits en ja, ook Engels.
En eigenlijk kan ik dat niet uitstaan. Maar ik sta toch echt te stotteren als Franse bezoekers in de Statenpoort iets willen weten. Een fatsoenlijke uitleg geven in een van de talen wordt ook moeilijker.
Lezen gaat nog prima, luisteren ook. Maar spreken? Pfff!
Echt, c'était mieux hier.
En wat zal het zijn? Te weinig oefening, ouderdom, dementie?
Bon, dit alles heeft natuurlijk helemaal niets met de film te maken.
Ik had een trailer gezien en daar moest ik al om lachen, waardoor ik dacht dat het een grappige film zou zijn en die wilde ik graag zien. Ja, genoeg narigheid op de wereld tenslotte.
De film wás echt grappig. 'Vermakelijk', zei iemand die ik sprak. En dat was precies de juiste omschrijving vond ik. Er zat ook nog wel een klein serieus ondertoontje in hoor.
Het verhaal: Héléne en haar man Michel leven in 1958 met hun grote kinderen een traditioneel leven. Zij is de huisvrouw en hij verdient de kost voor het gezin. Die mannerol en die vrouwenrol worden extra aangedikt. Dan zie je haar in een kek jurkje, op hakken en volledig in de makeup de was doen, met de hand. En dan, dan wint ze een wasmachine. Ze is in extase, maar Michel vindt dat ze hem moet verkopen. Dat weigert ze, er ontstaat een ruzie bij die wasmachine, daardoor ontstaat kortsluiting en dáárdoor worden ze geteletransporteerd. Naar het jaar 2025.
Dat is natuurlijk een schok. Want in die zevenenzestig jaar is er heel veel nieuws gekomen. Onbekende dingen, computer, afstandsbediening enz. Dat roken eigenlijk niet kan, dat Algerije niet meer van Frankrijk is, hun dochter die wil trouwen met een vriendin...
Ik heb me de rest van de film afgevraagd hoe dit verder zou gaan. Terug naar 1958 en zo ja hoe dan? Of juist niet?
En nu weet ik het, maar ik zeg het niet. De hele film is supergoed gecast en omdat je dat beter snapt als je het ziet, is hier de trailer:

15 opmerkingen:
mogge Bertiebo
ja er is heel veel veranderd in ons leven
veel goeds , helaas ook veel niet zo goed
geniet de dag
Klinkt goed!
Wat een gegeven! En ja, zou je dan terugwillen?
Te weinig oefening, that’s all
Terug naar 1958 zou me nog wel lukken. Ik heb tenslotte de herinnering aan dat leven. Maar terug naar 1900 lijkt me echt moeilijk
Heerlijke film.
Wat een leuk idee voor een film. Terug naar 1958 lijkt me leuk. Toen was ik vier.
Dat lijkt mij een leuke film! En wat die talen betreft, dat herken ik heel erg. Volgens mij is het vooral oefening. Als ik een paar keer achter elkaar Fransen aan de balie heb gehad, merk ik dat het weer een stuk soepeler gaat.
Het schakelen naar een andere taal gaat steeds wat lastiger. Maar als je een paar dagen in dat taalgebied bent en niets anders om je heen hoort dan boor je het reservoir weer aan, is mijn ervaring.
Laat mij maar in 2026. Niet ideaal, maar weer 10 zijn. Maar de film lijkt me leuk. Even zoeken waar ie hier draait.
Fijn ‘n keer een grappige film en wat de taal betreft, toch een combinatie van bijhouden, ouder worden en minder in de gelegenheid om het te spreken.
De trailer ziet er al leuk uit, inderdaad goede casting. Wat die talen betreft herken ik wel, Engels gaat gelukkig wel, dat spreken we altijd als onze schoondochter er is maar vooral Frans vind ik lastig.
That sounds like a great movie!!!! My French has declined, too, sadly.
Frans is best moeilijk, maar het valt soms ook niet mee om de buitenlanders goed te kunnen verstaan, niet iedereen spreekt even duidelijk en jij moet dan maar ineens je antwoord klaar hebben! en dan krijg je weer een Engelse of Duitse vraag zoals je beschrijft en dat is best moeilijk om daar snel een antwoord op te hebben. Alles gaat langzamer bij de ouder wordende mens is mijn ervaring! maar ik besef nu wel dat ik eigenlijk heel mijn leven altijd met taal bezig ben geweest en daar nu nog de vruchten van pluk!
Heel leuk, maar terug willen . ? Nee zeker niet! Knap dat je verschillende talen spreekt!
Een reactie posten