Vuurwerk

 

Ik hou eigenlijk helemaaal niet van vuurwerk. Om allerlei redenen. Het lawaai, de stank, de angst van de dieren, het geld dat er mee de lucht in wordt geschoten, de ongelukken, het lawaai nogmaals, de angst die ik had ten tijde van de vuurwerkramp en onze zoon daar woonde...

Nu hebben wij hier in Hoorn ieder jaar een groot vuurwerk. Altijd op vrijdag in de kermisweek. 

Dat vuurwerk is zichtbaar vanaf de Westerdijk, aan het Markermeer. Ik ben daar natuurlijk vaak geweest, vooral toen onze kinderen nog thuis woonden.  Het was er altijd ontzettend druk en het beviel me steeds minder daar op die dijk. 

Maar inmiddels... hebben we een stadsstrand, een prachtig stadsstrand. 

Heel veel ruimte erbij om dat vuurwerk te bekijken en bovendien dichtbij voor ons. 

Het leek me vorig jaar al best leuk om weer eens te gaan, samen met onze logerende kleindochters.  Maar omdat een van de twee ziek werd die dag, is mijn man alleen met de andere gegaan. 

Dit jaar, zonder kleinkinderen,  was ik het echt niet van plan. Helemaal niet. 

Mijn man wel en op het laatste nippertje besloot ik toch mee te gaan. Niets veranderlijker dan de mens. 

Dus we liepen er op ons gemak naar toe. Zo'n heerlijke temperatuur in de avond ... beter kon eigenlijk niet.  Met heel veel anderen liepen we, in een prettige sfeer.  Ik heb er van genoten. Prachtig was het en heel anders dan die pestherrie met oud en nieuw. Mooi en sfeervol. 

'Volgend jaar weer? ' vroeg mijn man. 'Nou en of', zei ik, 'en het jaar daarna komen we er voor terug uit Amsterdam!'. 

Dat laatste was een grapje hoor, maar het geeft wel aan dat het echt mooi was. Ook echt gezellig trouwens, met heel wat aaahs en ooohs en soms applaus en gejuich. 

Ik snap niet dat er met oud en nieuw niet ook zo'n groot vuurwerk wordt gehouden en dan verder een totaal verbod.