Waarom mijn echtgenoot hier op zijn rug ligt

Kijk, hier ligt mijn man op zijn rug op de grond en ik kan er bij zeggen dat dit niet in ons huis is. 

Wat was er aan de hand? Nou, we waren met de bus onderweg naar Amsterdam voor iets heel anders. En onderweg keek ik mijn mail na. Er zit iedere dag een hoop rotzooi bij en dat wil ik weg hebben. 

De mails van Stadsherstel zijn zeer zeker geen rotzooi, maar komen zo vaak, nl. iedere dag, dat ik ze niet allemaal altijd lees. 

Enfin,  om een of andere reden opende ik het mailtje deze keer wel en las over de openstelling van een bijzonder pand aan de Keizersgracht. Een pand gebouwd in 1619,  gered door Stadsherstel in 1962 en later gerestaureerd, in 1972.  

Normaal niet voor publiek toegankelijk. Er zit een bedrijf en een advocatenkantoor. 

Je raadt het al, op deze dag en alleen deze dag wél. Ja en als je dan toch al in de stad bent...

In het pand bevinden zich drie plafonddoeken, beschilderde plafonddoeken. We mochten ze alle drie zien en er was ook nog iemand aanwezig die er wat over vertelde. 

Een foto van zo'n plafonddoek is niet makkelijk te maken, behalve als je er bij gaat liggen en dat deed mijn man. Kijk, dit is zijn foto:

Prachtig en zo fris alsof het gisteren gemaakt is. (Het is wel gerestaureerd in het Rijksmuseum). 

Je ziet hier Prudentia omringd door vier putti.  

Prudentia is een van de vier deugden in het katholieke geloof. Het staat voor voorzichtigheid. 

(De andere drie deugden zijn gematigdheid, moed en rechtvaardigheid).

Prudentia heeft een spiegel in haar hand en een slang. De slang verwijst naar een bijbeltekst: Weest dan voorzichtig als de slang. En de spiegel is het zinnebeeld van wijsheid en waarheid en die horen bij voorzichtigheid.  

De toenmalige eigenaar van het pand, ene Paul Sträter (familie van Claudia Sträter),  liet deze schildering aanbrengen, streng katholiek als hij was. Rond 1880 was dat. Het doek was waarschijnlijk uit een ander huis afkomstig. 

De andere plafonddoeken hebben we niet op de foto. Het was niet heel erg druk, maar wel te druk om op je rug te gaan liggen. Gezien hebben we ze wel. Eentje van Vadertje Tijd, met een zandloper op zijn hoofd. 

Het was erg leuk om te zien allemaal, ook het zeer fraaie stucwerk op de plafonds en in de gang en ik ga voortaan beter mijn mail lezen! 

Dit is al een oud blogje. Diep weggezakt in de concepten. Ik zag het nu weer en ik wist ineens dat ik hierna nog vaker Prudentia heb gezien. Het is zo leuk als je zoiets herkent op basis van de voorwerpen zoals hier spiegel en slang. Ik ga zo tussendoor maar eens op zoek naar meer Prudentia. Denk ik.