Frjentsjer

 

Nou Frjentsjer dus.

Ook in Franeker waren we al geweest, om de fontein te bekijken en die zagen we nu weer.  

Ik vond het een van de mooiste. 

Zo duidelijk wat er werd bedoeld door de kunstenaar. 

Als je het bordje leest natuurlijk. 

De mensen die het bordje niet lazen vonden er niks aan. 

Ik had er in elk geval mooie herinneringen aan. klik

Verder kregen we déze keer een rondleiding van een gids en er bleek natuurlijk nog veel meer te zien. 

We  hoorden verhalen over de studenten van toen in deze academiestad. 

Fraaie huizen zagen we ook,  zoals dit huis Martena:

En dan boven de deur de tekst 'Nemo Sine Cruce'.

'Niemand zonder kruis',  betekent dat,  oftewel 'Ieder huisje heeft zijn kruisje'. 

En over kruisje gesproken: ik kreeg bijna de slappe lach toen we langs een prachtig plantsoentje liepen en de gids opmerkte dat de stinzenplanten er zo fraai bij stonden. 

Ik herkende de plek onmiddellijk, zelfs al kwamen we nu van een andere kant. Hier was het. 

Tja, in de Coronatijd was natuurlijk alles gesloten. En toch moest ik plassen toen. Heel dringend plassen en op dat moment... was dit hier de allerbeste mogelijkheid. Verder lopen ging trouwens ook niet meer. 

Dus...

Toen ik uitgelachen was, in mezelf, liep ik nog even terug om een foto te maken en toen zag ik: inderdaad, die planten deden het allemaal geweldig. 

We gingen nog in de Martinikerk, met die fraaie murals die ik afgelopen maandag heb laten zien. We mochten met de gids nog in het mooie stadhuis en toen was het echt klaar. 

Een mooie dag was het, maar dat zei ik geloof ik ook al eerder.