Slaap

'Nou, jij hebt heel wat uit te leggen', zei ik tegen mijn man. 

Zo'n opmerking zou natuurlijk op iets stoms van die man kunnen slaan, dat-ie een verhouding had of zo en dat ik daar dan achter was gekomen of... mijn fantasie ging weer eens even aan.

Maar dat was het dus niet hoor. 

Ik zei dat namelijk op het moment dat het licht weer aan ging in de bioscoop.  Omdat de film die  we net hadden gezien was afgelopen.

Tja, WE hebben die film niet gezien. Mijn mán zag hem. 

En ik zag het begin, af en toe nog eens een los stukje en het laatste kwartier. 

De rest van de tijd sliep ik en was niet wakker te krijgen. Ja eventjes en dan ging ik weer. Grrrr, belachelijk en onuitstaanbaar. Het gebeurt me ook nog eens heel vaak.  Ik heb dat altijd al gehad, maar deze keer was het wel heel erg. 

Enfin, ik bedoelde dat uitleggen dus letterlijk. 

Had ik nou maar koffie gedronken van te voren,  water meegenomen en iets te kauwen. Die dingen willen nog wel eens helpen. Maar niet dus. 

Dus zodoende ben ik nu aan het nadenken of ik nog een keer ga. Het kost me niks extra want ik heb een Cineville-pas. Het kost me wel tijd, vooral omdat je op zo'n middag eigenlijk niks anders meer doet. 

Mijn man vond de film wel aardig, een goede bekende  die ik tegenkwam na afloop vond ongeveer hetzelfde dus... ik weet het nog niet. 

Ik vond de hoofdrolspeelster erg leuk en goed en heel mooi om te zien. Zij heet Carmen Maura. Ik kende haar niet, maar ze speelde iemand van vierenzeventig. Terwijl ze zelf al tachtig is. 

Het verhaal, dat wat ik gelezen had en wat me na afloop dus werd uitgelegd, boeide me ook. 

Dus...ik weet het nog niet.

Ps: Weinig romantisch aan hè, zo'n slapende vrouw naast je.  Op je trouwdag nota bene. Maar later gingen we heerlijk uit eten. Op een prachtig plekje aan het water. Zevenenveertig jaar getrouwd!